трохгра́нны, -ая, -ае.

1. Які мае тры грані.

Т. напільнік.

2. Утвораны перасячэннем трох граней, што праходзяць праз адну кропку (спец.).

Т. вугал.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

трохгра́нны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. трохгра́нны трохгра́нная трохгра́ннае трохгра́нныя
Р. трохгра́ннага трохгра́ннай
трохгра́ннае		 трохгра́ннага трохгра́нных
Д. трохгра́ннаму трохгра́ннай трохгра́ннаму трохгра́нным
В. трохгра́нны (неадуш.)
трохгра́ннага (адуш.)		 трохгра́нную трохгра́ннае трохгра́нныя (неадуш.)
трохгра́нных (адуш.)
Т. трохгра́нным трохгра́ннай
трохгра́ннаю		 трохгра́нным трохгра́ннымі
М. трохгра́нным трохгра́ннай трохгра́нным трохгра́нных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

трохгра́нны мат. трёхгра́нный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

трохгра́нны, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае тры грані. Трохгранны напільнік.

2. Спец. Які ўтвораны перасячэннем трох граней, што праходзяць цераз адну кропку. Трохгранны вугал.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

трохгра́нны матэм. dréiflächig, dréikantig;

трохгра́нны напі́льнік тэх. Dréikantfeile f -, -n, dréieckige Féile

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

трёхгра́нный трохгра́нны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

dréikantig a трохгра́нны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

trójścienny

трохгранны, трохстаронні

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

трох...

Першая састаўная частка складаных слоў са знач.:

1) які складаецца з трох частак, адзінак; які мае тры аднолькавыя прыкметы, уласцівасці, напр.: трохгаловы, трохгранны, трохдзённы, трохколавы, трохмесны, трохпакаёвы, трохствольны, трохступеньчаты, трохтактны, трохфазны, трох’ярусны;

2) трайны па масе, часе, аб’ёме і пад., напр.: трохгадзінны, трохдзённы, трохтонны.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

trójgraniasty

трохгранны;

kapelusz trójgraniasty — трохвугольны капялюш, трывуголка

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)