стылявы́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
стылявы́ |
стылява́я |
стыляво́е |
стылявы́я |
| Р. |
стыляво́га |
стыляво́й
стыляво́е |
стыляво́га |
стылявы́х |
| Д. |
стыляво́му |
стыляво́й |
стыляво́му |
стылявы́м |
| В. |
стылявы́ (неадуш.) |
стыляву́ю |
стыляво́е |
стылявы́я (неадуш.) |
| Т. |
стылявы́м |
стыляво́й
стыляво́ю |
стылявы́м |
стылявы́мі |
| М. |
стылявы́м |
стыляво́й |
стылявы́м |
стылявы́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
стылявы́ стилево́й;
~выя катэго́рыі — стилевы́е катего́рии;
~ва́я даскана́ласць — стилево́е соверше́нство
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
стылявы́, ‑ая, ‑ое.
Які мае адносіны да стылю 1 (у 1, 2 знач.). Стылявая дасканаласць. Стылявыя катэгорыі. □ Апублікаваныя ж у мінулым і пушчаныя ў навуковы ўжытак пераважна дзелавыя помнікі даюць толькі прыблізнае ўяўленне аб запазычаннях старабеларускай мовы, бо дзелавыя помнікі з-за сваёй тэматычнай абмежаванасці і стылявой аднастайнасці змяшчаюць параўнальна мала запазычанай лексікі. Жураўскі. У жанравых і стылявых адносінах байкі Я. Коласа маюць шмат агульнага з дакастрычніцкімі апавяданнямі з цыкла «Казкі жыцця». Казека.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
стыль¹, -ю, мн. -і, -яў, м.
1. Сукупнасць характэрных рыс, блізкасць выразных мастацкіх прыёмаў і сродкаў, што абумоўліваюць сабой адзінства якога-н. напрамку ў творчасці.
Нацыянальны с. у жывапісе.
Архітэктурныя стылі.
2. Метад, характар, сукупнасць прыёмаў якой-н. работы, дзейнасці, паводзін.
С. кіраўніцтва.
Вольны с. плавання.
3. Сукупнасць прыёмаў выкарыстання моўных сродкаў для выказвання тых ці іншых ідэй, думак у розных умовах маўленчай практыкі.
С.
Івана Мележа.
Публіцыстычны с.
Навуковы с.
|| прым. стылісты́чны, -ая, -ае і стылявы́, -а́я, -о́е.
Стылістычныя памылкі.
Стылістычны прыём.
Стылявыя катэгорыі.
Стылявая дасканаласць.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
жанрава-стылявы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
жанрава-стылявы |
жанрава-стылявая |
жанрава-стылявое |
жанрава-стылявыя |
| Р. |
жанрава-стылявога |
жанрава-стылявой
жанрава-стылявое |
жанрава-стылявога |
жанрава-стылявых |
| Д. |
жанрава-стылявому |
жанрава-стылявой |
жанрава-стылявому |
жанрава-стылявым |
| В. |
жанрава-стылявы
жанрава-стылявога |
жанрава-стылявую |
жанрава-стылявое |
жанрава-стылявыя |
| Т. |
жанрава-стылявым |
жанрава-стылявой
жанрава-стылявою |
жанрава-стылявым |
жанрава-стылявымі |
| М. |
жанрава-стылявым |
жанрава-стылявой |
жанрава-стылявым |
жанрава-стылявых |
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
мастацка-стылявы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
мастацка-стылявы |
мастацка-стылявая |
мастацка-стылявое |
мастацка-стылявыя |
| Р. |
мастацка-стылявога |
мастацка-стылявой
мастацка-стылявое |
мастацка-стылявога |
мастацка-стылявых |
| Д. |
мастацка-стылявому |
мастацка-стылявой |
мастацка-стылявому |
мастацка-стылявым |
| В. |
мастацка-стылявы
мастацка-стылявога |
мастацка-стылявую |
мастацка-стылявое |
мастацка-стылявыя |
| Т. |
мастацка-стылявым |
мастацка-стылявой
мастацка-стылявою |
мастацка-стылявым |
мастацка-стылявымі |
| М. |
мастацка-стылявым |
мастацка-стылявой |
мастацка-стылявым |
мастацка-стылявых |
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ДАКА́ЛЬСКАЯ Галіна Альфонсаўна, (н. 1910, г. Сейны, Польшча), бел. жывапісец. Сястра Б.А.Дакальскай. З 1928 жыла на Беларусі. Скончыла Віцебскі маст. тэхнікум (1932). Працавала ў газ. «Чырвоная змена», «Літаратура і мастацтва». На дэкадзе бел. мастацтва ў Маскве (чэрв. 1940) экспанавалася яе карціна «Польскія акупанты ў Беларусі». З 1942 у Літве, з 1944 у эміграцыі ў Германіі, жыла ў лагеры для перамешчаных асоб у г. Кемптэн. З 1949 у ЗША, працавала ў Нью-Йорку на фабрыцы, дзе размалёўвала посуд; з 1982 жыве ў г. Санта-Моніка (штат Каліфорнія). Творчасці ўласцівы шырокі стылявы дыяпазон (ад абстракцыянізму да натуралізму), зварот да гісторыі і культуры бел. і літ. народаў.
А.С.Ляднёва.
т. 6, с. 12
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ВЕ́РГА ((Verga) Джавані) (31.8.1840, Ачы-Кастэла, каля г. Катанія, Італія — 27.1.1922),
італьянскі пісьменнік. Заснавальнік верызму ў італьян. л-ры. Аўтар раманаў «Карбанарыі ў гарах» (1861—62), «Грэшніца» (1866), «Ева» (1873), «Сапраўдная тыгрыца», «Эрас» (абодва 1875), «Сям’я Малаволья» (1881), «Муж Алены» (1882), «Майстар дон Джэзуальда» (1889), аповесцей «Гісторыя адной малінаўкі» (1871), «Неда» (1874), зб-каў навел «Жыццё палёў» (1880), «Сельскія навелы», «На вуліцах» (абодва 1883), «Дон Кандэлора і К°» (1894) і інш., п’ес «Сельскі гонар» (1884; аднайм. опера П.Масканьі), «Ваўчыца» (1896) і інш. Адметныя рысы сталай творчасці Вергі — бясстраснасць, абавязковая наяўнасць трагічнага, стылявы аскетызм.
Тв.:
Рус. пер. — Семья Малаволья. Л., 1936;
Драмы. М.; Л., 1941;
Новеллы. М., 1957;
Мастро дон Джезуальдо. Л., 1980.
Літ.:
Джованни Верга: Биобиблиогр. указ. М., 1966.
Е.А.Лявонава.
т. 4, с. 100
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
НЕАПАЛІТА́НСКАЯ О́ПЕРНАЯ ШКО́ЛА,
італьянская оперная школа і стылявы кірунак у 18 ст. Узнікла ў Неапалі. Заснавальнік — А.Скарлаці, першы найб. значны прадстаўнік — Ф.Правенцале. Н.о.ш. абагульніла дасягненні італьян. оперы 17 ст. Вял. значэнне для яе фарміравання мелі традыцыі быт. неапалітанскай музыкі і дзейнасць кансерваторый Неапаля, якія падрыхтавалі многіх спевакоў-віртуозаў. У Н.о.ш. склаліся арыстакратычны жанр оперы-серыя (Скарлаці, Л.Вінчы, Н.Порпара, Л.Леа, Н.Іамелі, Т.Траэта) і дэмакр. жанр оперы-буфа (Дж.Б.Пергалезі, Н.Пічыні, Дж.Паізіела, Д.Чымароза). Сярод лібрэтыстаў — паэты і драматургі А.Дзена і П.Метастазіо. Вял. ролю ў ёй адыгралі кантыленныя і віртуозныя сольныя спевы, выкрышталізаваліся формы опернай арыі, італьян. опернай уверцюры, тыпы рэчытатыву, устанавіліся традыцыі выкарыстання аркестра ў оперы. Стыль Н.о.ш. паўплываў на еўрап. музыку.
Літ.:
Гл. пры арт. Опера.
т. 11, с. 257
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)