Стрэнь ‘калена (роднасць)’: чытворты стрэнь (драг., ЖНС). Выабстрагаваны з стрэнні ‘дваюрадны’ (< стрыечны, стрэдні, гл.) назоўнік для абазначэння ступені роднасці па бацьку ці маці, узыходзіць да стрый (гл.). Гл. стрэнуць, стрэча 2.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

стрэ́нуць

‘сустрэць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. стрэ́ну стрэ́нем
2-я ас. стрэ́неш стрэ́неце
3-я ас. стрэ́не стрэ́нуць
Прошлы час
м. стрэ́нуў стрэ́нулі
ж. стрэ́нула
н. стрэ́нула
Загадны лад
2-я ас. стрэ́нь стрэ́ньце
Дзеепрыслоўе
прош. час стрэ́нуўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

стрэ́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. стрэ́ну стрэ́нем
2-я ас. стрэ́неш стрэ́неце
3-я ас. стрэ́не стрэ́нуць
Прошлы час
м. стрэ́ў стрэ́лі
ж. стрэ́ла
н. стрэ́ла
Загадны лад
2-я ас. стрэ́нь стрэ́ньце
Дзеепрыслоўе
прош. час стрэ́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Стрэль ‘род’: як трэця стрэль, то можна ісці замуж (Сл. рэг. лекс.). Пераасэнсаванае *стрэнь ‘роднасць’, параўн. у другім стрэнні ‘траюрадны’ (Пан.), што да стрыечны, стрэча 2 (гл.), параўн. стрэдні, гл.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)