старэчая дальназоркасць

т. 15, с. 167

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

старэ́чы, -ая, -ае.

Які мае адносіны да старога (у 1 знач.), належыць яму.

С. кашаль.

Старэчая паходка.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

старэ́чы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. старэ́чы старэ́чая старэ́чае старэ́чыя
Р. старэ́чага старэ́чай
старэ́чае		 старэ́чага старэ́чых
Д. старэ́чаму старэ́чай старэ́чаму старэ́чым
В. старэ́чы (неадуш.)
старэ́чага (адуш.)		 старэ́чую старэ́чае старэ́чыя (неадуш.)
старэ́чых (адуш.)
Т. старэ́чым старэ́чай
старэ́чаю		 старэ́чым старэ́чымі
М. старэ́чым старэ́чай старэ́чым старэ́чых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

senility

[səˈnɪləti]

n.

1) ста́расьць f.

2) старэ́чая фізы́чная або́ разумо́вая кво́ласьць, ляда́шчасьць f.; старэ́чая зьдзеціне́ласьць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Áltersschwäche f -, -n старэ́чая не́мач

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

дальназо́ркасць ж. мед. Wéitsichtigkeit f -, Férnsichtigkeit f -;

старэ́чая дальназо́ркасць Álterssichtigkeit f -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

caducity

[kəˈdu:səti]

n.

1) старэ́чая кво́ласьць, ляда́шчасьць, састарэ́ласьць

2) нетрыва́ласьць, тле́ннасьць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

starczy

starcz|y

старэчы;

zniedołężnienie ~e — старэчая недалужнасць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

КАТАРА́КТА (ад грэч. katarrhaktēs вадаспад),

хвароба вачэй, якая характарызуецца памутненнем крышталіка. Бывае прыроджаная і набытая.

Прыроджаная К. развіваецца ў перыяд унутрывантробны. найчасцей не большае ў памерах (К., не здольная прагрэсіраваць). Лакалізуецца на пярэдняй або задняй паверхні крышталіка ці ў яго асобных слаях. Найчасцей бывае набытая К., пры якой памутненне паступова павялічваецца да поўнай непразрыстасці крышталіка. Бывае старэчая і К., якая ўзнікае пры агульных хваробах арганізма (напр., цукр. дыябет), прафес. шкоднасцях, мех. пашкоджаннях (траўматычная К.), паталаг. працэсах у воку. Пры пашкоджанні крышталіка прамянёвай энергіяй узнікае прамянёвая К. Лячэнне хірург., пасля — акуляры.

Л.М.Марчанка.

т. 8, с. 173

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

прэсбіяпі́я

(ад гр. presbys = стары + ops, opos = вока)

старэчае аслабленне акамадацыі вока ў выніку страты крышталікам здольнасці змяняць сваю крывізну; старэчая дальназоркасць.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)