Verbum

анлайнавы слоўнік

Се́лішча

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

	адз.
Н.	Се́лішча
Р.	Се́лішча
Д.	Се́лішчу
В.	Се́лішча
Т.	Се́лішчам
М.	Се́лішчы

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

се́лішча

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

	адз.	мн.
Н.	се́лішча	се́лішчы
Р.	се́лішча	се́лішчаў се́лішч
Д.	се́лішчу	се́лішчам
В.	се́лішча	се́лішчы
Т.	се́лішчам	се́лішчамі
М.	се́лішчы	се́лішчах

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

се́лішча, ‑а, н.

Разм. Зямельны ўчастак, заняты будынкамі, садамі. Усе былі рады, што вярнуліся на сваё селішча, да пакінутых амаль тры гады таму назад хат. Пестрак. // Месца, дзе раней было якое‑н. пасяленне. А адтуль — каб масквічкі ўжо ўсё ведалі — падалася [цётка Макрына] з імі па шляху, за зялёную пад лубінам гару, паказаць, дзе было дзедава селішча. Ракітны. [Бацька] убачыў на сваім селішчы толькі груды абгарэлага, задымленага камення ды, глеючыя галавешкі. Мележ.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

се́лішча н. Ánsiedlung f -, -en; Síedlungsstätte f -, -en, Níederlassung f -, -en, Órtschaft f -, -en;

старажы́тнае се́лішча гіст. frühere Síedlungsstätte (археал.)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

селішча,

сяло; археалагічны тэрмін.

т. 14, с. 308

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Селішча,

возера ва Ушацкім р-не.

т. 14, с. 308

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Селішча,

вёска ў Слуцкім р-не.

т. 14, с. 308

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Селішча,

вёска ва Ўшацкім р-не.

т. 14, с. 308

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Селішча 1/468

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Селішча (археал.) 4/13

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)