Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
селе́навы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да селену, зроблены з селену. Селенавы фотаэлемент.// Які ўтрымлівае, мае ў сваім саставе селен. Селенавая кіслага. Селенавае шкло.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
селені́ды, ‑аў; адз. селенід, ‑у, М ‑дзе, м.
Хімічныя спалучэнні — вытворныя селену.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
электрагра́фія, ‑і, ж.
Капіраванне дакументаў, чарцяжоў і пад. пры дапамозе апаратаў, у якіх выкарыстоўваецца залежнасць электраправоднасці селену ад ступені асветленасці.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ПІРЫ́Т, серны калчадан, жалезісты калчадан,
найбольш пашыраны мінерал класа сульфідаў, сульфід жалеза, FeS2. Мае жалеза 44,6%, серы 54,3%, дамешкі медзі, золата, нікелю, кобальту, селену, талію і інш. Крышталізуецца ў кубічнай сінганіі. Утварае крышталі кубічныя (радзей пентагондадэкаэдрычныя і актаэдрычныя) са штрыхоўкай на гранях, зярністыя масы, прарастанні з марказітам і інш. Колер латунна-жоўты. Бляск металічны. Цв. 6—6,5. Шчыльн. 4,9—5,2 г/см³. Палігеннага паходжання. Гал. радовішчы гідратэрмальныя і метасаматычныя. Сыравіна для сернай кіслаты, руда кобальту, золата, медзі, селену і талію.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
селені́ды
(ад селен + гр. eidos = выгляд)
хімічныя злучэнні селену з металамі; выкарыстоўваюцца як паўправадніковыя матэрыялы.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ВІСМУЦІ́Н, вісмутавы бляск,
мінерал класа сульфідаў, сульфід вісмуту, Bi2S3. Прымесі свінцу, медзі, сурмы, селену. Крышталізуецца ў рамбічнай сінганіі. Крышталі ігольчастыя, пласцінкі, зярністыя і прамяністыя агрэгаты. Колер алавяна-белы да свінцова-шэрага. Бляск металічны. Цв. 3,5. Шчыльн. 6,8 г/см³. Рэдкі мінерал, трапляецца ў высокатэмпературных гідратэрмальных жылах і ў гранітных пегматытах. Гал. мінерал вісмутавых руд. Радовішчы ў Балівіі, Казахстане, Сярэдняй Азіі.
