сварлі́вы, -ая, -ае.

Схільны да сварак, спрэчак.

С. сусед.

С. характар.

|| наз. сварлі́васць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

сварлі́вы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сварлі́вы сварлі́вая сварлі́вае сварлі́выя
Р. сварлі́вага сварлі́вай
сварлі́вае		 сварлі́вага сварлі́вых
Д. сварлі́ваму сварлі́вай сварлі́ваму сварлі́вым
В. сварлі́вы (неадуш.)
сварлі́вага (адуш.)		 сварлі́вую сварлі́вае сварлі́выя (неадуш.)
сварлі́вых (адуш.)
Т. сварлі́вым сварлі́вай
сварлі́ваю		 сварлі́вым сварлі́вымі
М. сварлі́вым сварлі́вай сварлі́вым сварлі́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сварлі́вы сварли́вый; вздо́рный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сварлі́вы, ‑ая, ‑ае.

Схільны да сварак, спрэчак. Вочы сварлівага хворага хціва бліснулі. Быкаў. Гаша была дзяўчына сварлівая. Шамякін. Благая была жонка — сварлівая. Калюга. // Уласцівы такому чалавеку. А бацька меў сварлівы, бабскі характар. Дамашэвіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сварлі́вы stréitsüchtig, zänkisch, zánksüchtig

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

сварли́вый сварлі́вы;

сварли́вый хара́ктер сварлі́вы хара́ктар.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

бранчи́вый и бранчли́вый прост. сварлі́вы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

swarliwy

сварлівы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

grump [grʌmp] n. infml сварлі́вы чалаве́к

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

grumpy [ˈgrʌmpi] adj. infml сварлі́вы, раздражня́льны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)