распазнава́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
распазнаю́ |
распазнаё́м |
| 2-я ас. |
распазнае́ш |
распазнаяце́ |
| 3-я ас. |
распазнае́ |
распазнаю́ць |
| Прошлы час |
| м. |
распазнава́ў |
распазнава́лі |
| ж. |
распазнава́ла |
| н. |
распазнава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
распазнава́й |
распазнава́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
распазнаючы́ |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
распазнава́ць несов.
1. (узнавать по каким-л. признакам) опознава́ть;
2. различа́ть;
3. (всматриваясь, узнавать) распознава́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
распазнава́ць, ‑знаю, ‑знаеш, ‑знае; ‑знаем, ‑знаяце.
Незак. да распазнаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
распазнава́ць erkénnen* vt; éiner Sáche auf den Grund kómmen*; unterschéiden* vt (адрозніваць); féststellen vt (устанаўліваць)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
распазна́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; зак., каго-што.
1. Вызначыць, пазнаць па якіх-н. прыкметах.
Р. хваробу.
2. Адрозніць, вылучыць сярод падобных.
3. Пазнаць у падрабязнасцях, дэталях.
Р. мясцовасць.
|| незак. распазнава́ць, -наю́, -нае́ш, -нае́; -наём, -наяце́, -наю́ць; -нава́й.
|| наз. распазна́нне, -я, н. і распазнава́нне, -я, н., прым. распазнава́льны, -ая, -ае.
Р. знак.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
распознава́ть несов. распазнава́ць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
яснаба́чанне, -я, н. (кніжн.).
Незвычайная здольнасць прадбачыць, распазнаваць будучае і з’явы, якія недаступны ўспрыманню звычайнага чалавека.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
распазнава́цца, ‑знаецца; незак.
Зал. да распазнаваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
распазнава́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. распазнаваць — распазнаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ма́цаць, ма́цаю, ма́цаеш, ма́цае; незак.
1. што. Датыкаючыся, распазнаваць што-н., упэўнівацца ў чым-н.
М. пульс.
2. каго-што. Шукаць вобмацкам.
М. ракаў.
|| наз. ма́цанне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)