Verbum

анлайнавы слоўнік

раску́сваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

раску́сваць несов., прям., перен. раску́сывать; см. раскусі́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

раску́сваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да раскусіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

раску́сваць, раскусі́ць

1. zerbéißen* vt; áufknacken vt, knácken vt (арэх);

2. разм. (распазнаць) dahínterkommen* vi (s) (што-н. D); durchscháuen vt; hínter die Schlíche kómmen*;

◊

яго́ не раску́сіш aus ihm ist nicht klug zu wérden

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

раскусі́ць, -кушу́, -ку́сіш, -ку́сіць; -ку́шаны; зак.

1. што. Кусаючы, раздзяліць на часткі.

Р. арэх.

2. перан., каго-што. Распазнаць, добра ўведаць (разм.).

Я даўно раскусіў гэтага чалавека.

Р. задуму хітраца.

|| незак. раску́сваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. раску́сванне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

раску́сывать несов. раску́сваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

раску́свацца, ‑аецца; незак.

Зал. да раскусваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

раску́сванне ср. раску́сывание; см. раску́сваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

раску́сванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. раскусваць — раскусіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

раску́свацца несов., страд. раску́сываться; см. раску́сваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)