раздрабня́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. раздрабня́ю раздрабня́ем
2-я ас. раздрабня́еш раздрабня́еце
3-я ас. раздрабня́е раздрабня́юць
Прошлы час
м. раздрабня́ў раздрабня́лі
ж. раздрабня́ла
н. раздрабня́ла
Загадны лад
2-я ас. раздрабня́й раздрабня́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час раздрабня́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

раздрабня́ць несов. размельча́ть, измельча́ть, раздробля́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

раздрабня́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе.

Незак. да раздрабніць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

раздрабні́ць, раздрабня́ць гл. раздрабіць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

раздрабні́ць, -рабню́, -ро́бніш, -ро́бніць; -ро́бнены; зак., што.

1. Зрабіць дробным, больш дробным; раскрышыць.

Р. вугаль.

2. Раздзяліць на часткі, групы; расчляніць.

Р. сілы праціўніка.

|| незак. раздрабня́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.

|| наз. раздрабне́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

размельча́ть несов. раздрабня́ць, драбні́ць; крышы́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

раздрабня́цца, ‑яецца; незак.

1. Незак. да раздрабніцца.

2. Зал. да раздрабняць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

rozdrabniać

незак. раздрабняць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

раздрабне́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. раздрабняць — раздрабніць і раздрабняцца — раздрабніцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

atomize, BrE -ise [ˈætəmaɪz] v.

1. распыля́ць

2. раздрабня́ць (на маленькія часткі); разбіва́ць на а́тамы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)