развяза́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
развяза́нне |
развяза́нні |
| Р. |
развяза́ння |
развяза́нняў |
| Д. |
развяза́нню |
развяза́нням |
| В. |
развяза́нне |
развяза́нні |
| Т. |
развяза́ннем |
развяза́ннямі |
| М. |
развяза́нні |
развяза́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
рашэ́нне н.
1. Entschéidung f -, -en; Beschlúss m -es, -schlüsse (пастанова); Úrteil n -s, -e, Réchtsspruch m -(e)s, -sprüche (суда);
выно́сіць рашэ́нне das Úrteil fällen;
прыма́ць рашэ́нне éine Entschéidung tréffen*, éinen Beschlúss fássen;
2. (развязанне задачы і г. д.) Lösung f -, -en; Áuflösung f - (крыжаванкі);
3. (выснова) Schluss m -es, Schlüsse; Entschlúss m
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)