Пільнікаў В. М. 11/631

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

пі́льнік

‘пільшчык’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пі́льнік пі́льнікі
Р. пі́льніка пі́льнікаў
Д. пі́льніку пі́льнікам
В. пі́льніка пі́льнікаў
Т. пі́льнікам пі́льнікамі
М. пі́льніку пі́льніках

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Пі́льнікі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Пі́льнікі
Р. Пі́льнікаў
Д. Пі́льнікам
В. Пі́льнікі
Т. Пі́льнікамі
М. Пі́льніках

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)