пта́ха

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. пта́ха пта́хі
Р. пта́хі пта́хаў
Д. пта́се пта́хам
В. пта́ху пта́хаў
Т. пта́хай
пта́хаю		 пта́хамі
М. пта́се пта́хах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пта́ха ж., разг. пта́ха

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пта́ха ж., прост. птах, род. птаха м., пташка, -кі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пта́ха, ‑і, ДМ птасе, ж.

Разм. Птушка. Нырне птаха з галавой у ваду, і хвіліну-другую толькі хвост, як венік-дзяркач, тырчыць на паверхні. Навуменка. [Дзед:] — Не прывык ты, галубок, на адным месцы быць. Пералётнай птахай стаў. Даніленка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

птаха

Том: 29, старонка: 334.

img/29/29-334_2181_Птаха.jpg

Гістарычны слоўнік беларускай мовы (1982–2017)

пта́х

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пта́х пта́хі
Р. пта́ха пта́хаў
Д. пта́ху пта́хам
В. пта́ха пта́хаў
Т. пта́хам пта́хамі
М. пта́ху пта́хах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

лі́ра-птах

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. лі́ра-птах лі́ры-пта́хі
Р. лі́ры-пта́ха лі́р-пта́хаў
Д. лі́ры-пта́ху лі́рам-пта́хам
В. лі́ру-пта́ха лі́р-пта́хаў
Т. лі́рай-пта́хам
лі́раю-пта́хам		 лі́рамі-пта́хамі
М. лі́ры-пта́ху лі́рах-пта́хах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

птах (род. пта́ха) м., разг. пти́ца ж.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

А́ПІС,

у егіпецкай міфалогіі бог урадлівасці. Цэнтр культу Апіса — г. Мемфіс, дзе ён лічыўся душой бога Мемфіса Птаха і бога сонца Ра. Жывым увасабленнем Апіса быў чорны бык з белымі меткамі на лбе, якога трымалі ў асобным памяшканні, памерлага бальзаміравалі і хавалі ў спец. склепе Серапеўме.

Апіс. Бронза. 7 ст. да н.э.

т. 1, с. 427

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

СЕ́ХМЕТ, Сахмет («магутная»),

у старажытнаегіпецкай рэлігіі і міфалогіі багіня вайны і пякучага сонца. Яе ўяўлялі жанчынай з галавой ільвіцы (свяшчэнная жывёла С.). Цэнтр культу — г. Мемфіс. Паводле міфаў, С. — дачка Ра (яго грознае вока), жонка Птаха (бог г. Мемфіс), маці Нефертума (бог расліннасці). Яна знішчае ворагаў Ра і Асірыса, а ў міфе аб пакаранні богам Ра чалавечага роду за грахі вынішчае людзей. Разам з тым лічылася багіняй-лекаркай і апякункай урачоў.

т. 14, с. 358

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)