прору́бка ж.
1. прасячэ́нне, -ння ср.; неоконч. прасяка́нне, -ння ср.;
2. прару́бка, -кі ж., прару́бліванне, -ння ср.; см. проруба́ть;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Про́рубка ’палонка’ (Мат. Маг.). Да прарубі́ць. Параўн. пралубка, пролубка (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
прасячэ́нне ср. прору́бка ж.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прару́бліванне ср., горн. прору́бка ж., проруба́ние
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прасе́чка ж.
1. (действие) прору́бка; просе́чка;
2. (отверстие) просе́чка
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Про́ламка ’адтуліна ў лёдзе, палонка’ (ТСБМ, Стан., Варл.). Ад пралама́ць (гл. ламаць), аналагічна да про́рубка (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Про́раб ’палонка, прабітая ў лёдзе для лоўлі рыбы’ (міёр., Жыв. НС). Гл. прорубка; фанетыка дыялектная або пад уплывам прарабіць ’зрабіць’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ДЫСІМІЛЯ́ЦЫЯ ў мовазнаўстве,
распадабненне ў межах аднаго слова або словазлучэння аднаго з двух артыкуляцыйна блізкіх ці аднолькавых гукаў іншым, менш падобным. Узнікае паміж гукамі аднаго тыпу — галоснымі (вакальная Д.) ці зычнымі (кансанантычная Д.)і звычайна скіравана на аблягчэнне вымаўлення. Бывае Д. сумежных гукаў (кантактная Д., напр., «трахтар» з «трактар») і гукаў, раздзеленых інш. гукамі (дыстактная Д., напр., «більзін» з «бензін»), Адрозніваецца Д. прагрэсіўная (змяненне гука пад уплывам папярэдняга: «пролубка» з «прорубка») і рэгрэсіўная (змяненне гука пад уплывам наступнага: «канбайн» з «камбайн»). Пашырана Д. ў гаворках, прастамоўі, дзіцячым маўленні, сустракаецца ў літ. мове, дзе асобныя яе формы замацаваліся як нарматыўныя: «калідор» з «карыдор» і г.д. Д. процілеглая асіміляцыі.
т. 6, с. 292
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
працярэ́бліванне ср.
1. проруба́ние, прору́бка ж.;
2. перен. прокла́дывание;
1, 2 см. працярэ́бліваць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прасяка́нне I ср.
1. проруба́ние, прору́бка ж.; просека́ние;
2. просека́ние;
1, 2 см. прасяка́ць 1
прасяка́нне II ср. проникнове́ние, проника́ние, проса́чивание
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)