призна́ние в разн. знач. прызна́нне, -ння ср.;
призна́ние прав прызна́нне право́ў;
вы́слушать призна́ние вы́слухаць прызна́нне;
по о́бщему призна́нию паво́дле агу́льнага прызна́ння, па агу́льным прызна́нні.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
признание
Том: 28, старонка: 274.
Гістарычны слоўнік беларускай мовы (1982–2017)
прызна́нне ср., в разн. знач. призна́ние
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ГАРУЛЁЎ (Мікалай Аляксандравіч) (6.11.1919, в. Баева Дубровенскага р-на Віцебскай вобл. — 7.5.1980),
рускі пісьменнік. Засл. работнік культуры Беларусі (1979). Скончыў Магілёўскі пед. ін-т (1941). Працаваў у прэсе, на кінастудыі, у выдавецтве, у 1970—80 адказны сакратар бюлетэня «Помнікі гісторыі і культуры Беларусі». Друкаваўся з 1938. Аўтар зб. вершаў «Аднагодкі» (1950), «У дарозе» (1956), аповесці для юнацтва «Сябры-таварышы» (1954), рамана пра жыццё студэнтаў напярэдадні і ў пачатку Вял. Айч. вайны «Бывайце, любімыя» (1979, складае дылогію з раманам «Пасля разлукі», 1981), аповесці для дзяцей «Новы настаўнік» (1974), гумарыстычных апавяданняў (зб. «Кібернетычная жонка», 1979), сцэнарыяў фільмаў. Маральна-этычныя праблемы раскрывае ў п’есах «Другое знаёмства» (1959), «Калі любіш» (1963), «Мая дачка» (1966), «Помста Палавінкіна» (паст. 1968) і інш. Пераклаў на рус. мову раманы М.Паслядовіча «Святло над Ліпскам», М.Зарэцкага «Вязьмо», аповесці Э.Самуйлёнка «Тэорыя Каленбрун», П.Галавача «Вінаваты. Спалох на загонах», апавяданні І.Мележа, Я.Скрыгана, У.Краўчанкі, вершы А.Астапенкі, А.Вялюгіна, П.Панчанкі, М.Танка і інш.
Тв.:
Наследники: Пьесы. Мн., 1971;
Признание: Избранное. Мн., 1976;
Прощайте, любимые: Повесть и рассказы. Мн., 1977.
т. 5, с. 72
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ЛАДЫ́ГІНА (Вольга Барысаўна) (н. 23.12.1922, Масква),
бел. архітэктар. Засл. архітэктар Беларусі (1969). Дачка Б.І.Ладыгіна. Скончыла Маскоўскі арх. ін-т (1949). Працуе ў ін-це «Белдзяржпраект» (у 1969—75 гал. архітэктар). Асн. работы: у Мінску — Водна-спартыўны камбінат, забудова раёна і праекты жылых і грамадскіх будынкаў па вуліцы Харужай (1964—90), жылы дом з гастраномам «Сталічны» (1962), жылыя дамы, грамадскія і навуч. ўстановы па вуліцах Варвашэні, Казлова, М.Багдановіча, Кульман, гал. корпус Бел. тэхнал. ун-та (1956, у сааўт.), корпус Ін-та гісторыі (1964) і рэканструкцыя корпуса (1982; у сааўт.) Прэзідыума Нац. АН Беларусі, адм.-грамадскі комплекс на праспекце Машэрава (1977, у сааўт.), гандл.-грамадскі цэнтр па вул. Куйбышава (1997, у сааўт.), а таксама вадаскідныя збудаванні і ГЭС на Заслаўскім вадасховішчы (1955); у Магілёве — мост цераз Дняпро (1955) і Палац культуры хімікаў (1980, у сааўт.); у Віцебску — мост цераз Зах. Дзвіну (1955); комплекс абл. клінічнай бальніцы і НДІ анкалогіі і мед. радыялогіі ў пас. Лясны Мінскага р-на (1960—67).
Літ.:
Потапов Ю.Ф. Признание // Стр-во и архитектура Белоруссии 1983. № 1.
С.А.Сергачоў.
т. 9, с. 96
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
вынужда́ть несов. вымуша́ць, змуша́ць, прымуша́ць;
мете́ль вынужда́ет нас иска́ть ночле́га мяце́ліца вымуша́е (прымуша́е) нас шука́ць начле́гу;
вынужда́ть призна́ние (согла́сие) вымуша́ць прызна́нне (зго́ду);
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
вы́рваць I сов.
1. вы́рвать, вы́дернуть; (зуб — ещё) удали́ть;
в. газе́ту з рук — вы́рвать газе́ту из рук;
2. перен. вы́рвать;
в. прызна́нне — вы́рвать призна́ние;
3. (лён, коноплю) вы́теребить, вы́дергать;
◊ в. з ко́ранем — вы́рвать с ко́рнем;
в. з го́рла — вы́рвать из го́рла;
в. з зубо́ў — вы́рвать из зубо́в
вы́рваць II сов., безл. вы́рвать, стошни́ть, вы́тошнить
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
созна́ние ср.
1. усведамле́нне, -ння ср., разуме́нне, -ння ср.; см. сознава́ть;
созна́ние необходи́мости усведамле́нне (разуме́нне) неабхо́днасці;
2. (признание) прызна́нне, -ння ср.;
созна́ние в преступле́нии прызна́нне ў злачы́нстве;
3. (мысль, чувство) усведамле́нне, -ння ср., уразуме́нне, -ння ср.;
созна́ние вины́ усведамле́нне (уразуме́нне) віны́;
4. филос. свядо́масць, -ці ж.;
обще́ственное созна́ние грама́дская свядо́масць;
5. прыто́мнасць, -ці ж.; па́мяць, -ці ж.;
больно́й потеря́л созна́ние хво́ры стра́ціў прыто́мнасць;
лежа́ть без созна́ния ляжа́ць без па́мяці.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
шчы́ры
1. и́скренний, открове́нный, чистосерде́чный; прямо́й;
~рае прызна́нне — и́скреннее (открове́нное, чистосерде́чное) призна́ние;
~рыя пачу́цці — и́скренние чу́вства;
2. (интимный) задуше́вный;
~рыя размо́вы — задуше́вные разгово́ры;
3. (дружелюбный) серде́чный, душе́вный;
ён быў такі́ ш. — он был тако́й серде́чный (душе́вный);
4. (лишённый искусственности) непритво́рный, безыску́сственный;
~рае здзіўле́нне — непритво́рное удивле́ние;
5. (работающий с усердием) усе́рдный;
~рая пра́ца — усе́рдный труд;
6. (простой, доверчивый) простосерде́чный;
ш. чалаве́к — простосерде́чный челове́к;
◊ ад ~рага сэ́рца — от чи́стого се́рдца;
~рая пра́ўда — чи́стая пра́вда
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)