прапаро́ць, -ару́, -о́раш, -о́ра; -ары́; -о́раты; зак., каго-што.

Разарваць, разрэзаць наскрозь чым-н. вострым.

П. чаравік. П. нагу (параніць).

|| незак. прапо́рваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прапаро́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прапару́ прапо́рам
2-я ас. прапо́раш прапо́раце
3-я ас. прапо́ра прапо́руць
Прошлы час
м. прапаро́ў прапаро́лі
ж. прапаро́ла
н. прапаро́ла
Загадны лад
2-я ас. прапары́ прапары́це
Дзеепрыслоўе
прош. час прапаро́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прапаро́ць сов.

1. пропоро́ть; проткну́ть, проколо́ть;

п. ску́ру — пропоро́ть (проколо́ть) ко́жу;

2. (рогами) пробода́ть;

3. (нек-рое время) пропоро́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прапаро́ць, ‑пару, ‑шэрані, ‑пора; зак., каго-што.

1. Пракалоць, праткнуць наскрозь. [Юрка] тады са злосцю поркае прутком у зямлю і чуе, што прапароў свой чаравік, дастаў аж да нагі. Пташнікаў.

2. Панесці глыбокую рану, пракалоць чым‑н. вострым. [Талаш:] — А ведаеш, Саўка не такі ўжо прапашчы чалавек. Вось жа не сказаў Васілю пра нас, хоць злодзей і канакрад. З нажом кінуўся, бок прапароў. Колас. — Я таксама памагаў будаваць ім хату, ды нагу сабе прапароў цвіком. Масарэнка.

3. і без дап. Пароць некаторы час (гл. пароць у 1–3 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прапо́рваць гл. прапароць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

папрапо́рваць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што.

Прапароць што-н. у многіх месцах, прапароць усё, многае.

П. шыны.

П. ногі на калючы дрот.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

папрапо́рваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Прапароць што‑н. у многіх месцах, прапароць усё, многае. Папрапорваць шыны. Папрапорваць ногі на калючы дрот.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прапо́рваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да прапароць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прапо́раты, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад прапароць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пробода́ть​I сов. (рогами) прабасці́, прапаро́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)