прамаўля́ць гл. прамовіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прамаўля́ць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прамаўля́ю прамаўля́ем
2-я ас. прамаўля́еш прамаўля́еце
3-я ас. прамаўля́е прамаўля́юць
Прошлы час
м. прамаўля́ў прамаўля́лі
ж. прамаўля́ла
н. прамаўля́ла
Загадны лад
2-я ас. прамаўля́й прамаўля́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прамаўля́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прамаўля́ць несов. произноси́ть, прогова́ривать, мо́лвить

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прамаўля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе.

Незак. да прамовіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прамаўляць ságen vt, spréchen* vt, éine Réde hálten*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

прамо́віць, -о́ўлю, -о́віш, -о́віць; -о́ўлены; зак., што.

Сказаць, вымавіць.

Не п. ні слова.

|| незак. прамаўля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

treason [ˈtri:zn] n. (дзяржаўная) здра́да;

talk treason прамаўля́ць злачы́нныя сло́вы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

declaim

[dɪˈkleɪm]

v.

1) прамаўля́ць напы́шліва, гавары́ць з па́тасам

2) дэклямава́ць, публі́чна прамаўля́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

глаго́ліць

‘гаварыць, прамаўляць што-небудзь і без прамога дапаўнення’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. глаго́лю глаго́лім
2-я ас. глаго́ліш глаго́ліце
3-я ас. глаго́ліць глаго́ляць
Прошлы час
м. глаго́ліў глаго́лілі
ж. глаго́ліла
н. глаго́ліла
Загадны лад
2-я ас. глаго́ль глаго́льце
Дзеепрыслоўе
цяп. час глаго́лячы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

змаўля́ць

‘прамаўляць што-небудзь і без прамога дапаўнення’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. змаўля́ю змаўля́ем
2-я ас. змаўля́еш змаўля́еце
3-я ас. змаўля́е змаўля́юць
Прошлы час
м. змаўля́ў змаўля́лі
ж. змаўля́ла
н. змаўля́ла
Загадны лад
2-я ас. змаўля́й змаўля́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час змаўля́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)