Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Verbum
анлайнавы слоўнікВАЛКІ́
рабочы орган пракатнага стана, які забяспечвае асноўную аперацыю пракаткі — абцісканне загатоўкі для надання ёй патрэбных памераў і формы.
Ліставыя валкі
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
прака́тны
прыметнік, адносны
| прака́тны | прака́тная | прака́тнае | ||
| прака́тнага | прака́тнай прака́тнае |
прака́тнага | прака́тных | |
| прака́тнаму | прака́тнай | прака́тнаму | прака́тным | |
| прака́тны ( прака́тнага ( |
прака́тную | прака́тнае | прака́тных ( |
|
| прака́тным | прака́тнай прака́тнаю |
прака́тным | прака́тнымі | |
| прака́тным | прака́тнай | прака́тным | прака́тных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ло́дачна-прака́тны
прыметнік, адносны
| ло́дачна-прака́тны | ло́дачна-прака́тная | ло́дачна-прака́тнае | ло́дачна- |
|
| ло́дачна-прака́тнага | ло́дачна-прака́тнай ло́дачна-прака́тнае |
ло́дачна-прака́тнага | ло́дачна-прака́тных | |
| ло́дачна-прака́тнаму | ло́дачна-прака́тнай | ло́дачна-прака́тнаму | ло́дачна-прака́тным | |
| ло́дачна-прака́тны ( ло́дачна-прака́тнага ( |
ло́дачна-прака́тную | ло́дачна-прака́тнае | ло́дачна- ло́дачна-прака́тных ( |
|
| ло́дачна-прака́тным | ло́дачна-прака́тнай ло́дачна-прака́тнаю |
ло́дачна-прака́тным | ло́дачна-прака́тнымі | |
| ло́дачна-прака́тным | ло́дачна-прака́тнай | ло́дачна-прака́тным | ло́дачна-прака́тных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прака́тны 1, ‑ая, ‑ае.
1. Які прызначаецца, служыць для пракаткі, пракату 1 (у 1 знач.).
2. Які мае адносіны да вырабу пракату.
прака́тны 2, ‑ая, ‑ае.
1. Які аддаецца напракат.
2. Які аддае напракат.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прока́тныйI
прока́тный цех прака́тны цэх;
прока́тный заво́д прака́тны заво́д;
прока́тный стан прака́тны стан;
прока́тное произво́дство прака́тная вытво́рчасць;
прока́тные валы́
прока́тные металли́ческие изде́лия
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ва́льцы, ‑аў;
1. Прэс у выглядзе двух або некалькіх цыліндраў, валкоў або конусаў, якія верцяцца ў розных напрамках і служаць для пракаткі, драблення чаго‑н.
2.
[Ад ням. Walze — вал, цыліндр, каток.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
БАЗІЛІКА́ТА (Basilicata),
Клімат міжземнаморскі. Расліннасць — ксерафітныя лясы і хмызнякі. Нафтахім.,
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
МАНІПУЛЯ́ТАР 1) машына або прыстасаванне для дапаможных аперацый, звязаных са зменай становішча загатоўкі або вырабу.
2) Механізм, які выконвае пад кіраваннем аператара дзеянні (маніпуляцыі), аналагічныя дзеянням рукі чалавека. Выкарыстоўваецца пры работах у небяспечных, недаступных або цяжкіх умовах (работы з радыеактыўнымі або біялагічна небяспечнымі рэчывамі, пад вадой з выкарыстаннем батысферы і
3) Тэлеграфны ключ — эл.мех. рычажнае прыстасаванне для перадачы тэлеграфных сігналаў кодам Морзе.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
НАЛІБО́ЦКІ МЕТАЛУРГІ́ЧНЫ КАМБІНА́Т.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)