праблука́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. праблука́ю праблука́ем
2-я ас. праблука́еш праблука́еце
3-я ас. праблука́е праблука́юць
Прошлы час
м. праблука́ў праблука́лі
ж. праблука́ла
н. праблука́ла
Дзеепрыслоўе
прош. час праблука́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

праблука́ць сов.

1. проброди́ть;

2. (в поисках дороги) проплута́ть, проблужда́ть, прокружи́ть;

3. (пространствовать) проблужда́ть; проскита́ться

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

праблука́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

1. Блукаць некаторы час. Пеця да цямна праблукаў на беразе рэчкі, а начаваў пад дзедавай паветкай. Ракітны.

2. Тое, што і праблудзіць. Ад Залужжа да хутара па добрай дарозе дык паўгадзіны хадзьбы, а ў такую завею можна праблукаць па полі да ночы і на хутар не трапіць. Гроднеў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

проблужда́ть сов. праблука́ць; (проплутать) праблудзі́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

проплута́ть сов., разг. праблудзі́ць; (проблуждать) праблука́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

промы́каться сов., прост. (прожить мыкаясь) прагарава́ць, прабедава́ць; (проскитаться) праблука́ць, прабадзя́цца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прокружи́ть сов.

1. (некоторое время) пракруці́ць;

2. (проблуждать) пракружы́ць; (проплутать) праблука́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

проброди́ть сов. прахадзі́ць; правалэ́ндацца, працяга́цца, правалачы́ся; (пробродяжничать) прабадзя́цца; (проблуждать) праблука́ць; (пространствовать) правандрава́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пракружы́ць, ‑кружу, ‑кружыш, ‑кружыць; зак.

1. Разм. Тое, што і пракружыцца (у 1 знач.). Пракружыў над хатай самалёт.

2. Прайсці, праехаць які‑н. час, часта мяняючы напрамак; праблукаць. Пракружыць усю ноч па лесе.

3. каго і без дап. Кружыць некаторы час.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Пераблукуня́цца ’паблукаць, пашвэндацца’ (Нас.), піріблукуня́ць, піріблутуня́цца ’праблукаць’ (Юрч. СНЛ). Да пера- (гл.) і блукуняцца ’блудзіць, швэндацца’, якое да блука́ць (гл.); суфікс ‑ун‑я‑, у якім ‑у‑ узнікла ў выніку прыпадабнення; генетычна суадносіцца з літ. ‑inė́‑ параўн. dramblinė́ti, blinkinė́ti, blydinė́ti, klaikinė́ti ’сноўдацца, блукаць’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)