Verbum

анлайнавы слоўнік

поле́но пале́на, -на ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

полено

Том: 26, старонка: 130.

Гістарычны слоўнік беларускай мовы (1982–2017)

головня́^I (тлеющее или обгорелое полено) галаве́шка, -кі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

обу́глиться асмалі́цца, мног. паасма́львацца, апалі́цца;

поле́но обу́глилось пале́на асмалі́лася (апалі́лася).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Пале́на ’адпілаваны або адпілаваны і рассечаны кавалак бервяна на паліва’ (ТСБМ, Сл. ПЗБ, Мат. Гом.), поле́но (ТС, Шушк.), пале́нне ’тс’ (Шат.). Агульнаслав. (рус. поле́но, укр. полі́но, ст.-рус., ц.-слав. полѣно, польск. polano, чэш., славац. poleno, славен. poléno, балг. полено) і прасл. polěno. Лічыцца звязаным з дзеясловамі з коранем pol‑ ’палаць, гарэць’ (ст.-рус. полѣти, чэш. poleti і г. д.) і далей, з паліць, полымя (гл.) (Міклашыч, 235; Траўтман, 212; Фасмер, 3, 308). Па іншай версіі (Праабражэнскі, 2, 103; Махэк, 469), вытворнае ад пол ’палавіна’, г. зн. ’палавіна, рассечаны на дзве палавіны кавалак ствала’. Атрэмбскі (гл. Фасмер, там жа), параўноўвае з літ. liepsnà ’полымя’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

пале́на ср.

1. поле́но;

2. перен., бран. бревно́, чурба́н м.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

смало́вы смолево́й; смоли́стый;

с. пах — смолево́й за́пах;

~вае пале́на — смоли́стое (смолево́е) поле́но

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

асмалі́цца сов.

1. опали́ться;

а. каля́ агню́ — опали́ться у костра́;

2. обу́глиться;

пале́на ~лі́лася — поле́но обу́глилось

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

рассе́чь сов., прям., перен. рассячы́, мног. перассяка́ць;

рассе́чь поле́но рассячы́ пале́на;

рассе́чь па́лец рассячы́ па́лец;

парохо́д рассёк во́лны парахо́д рассе́к хва́лі;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

счаса́ць I сов. счеса́ть

счаса́ць II сов.

1. стеса́ть;

с. няро́ўнае ме́сца до́шкі — стеса́ть неро́вное ме́сто доски́;

2. (израсходовать тесанием) истеса́ть;

с. пале́на — истеса́ть поле́но

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)