Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
планава́ннеср., в разн. знач. плани́рование; см. планава́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
планава́нне, ‑я, н.
Дзеяннепаводлезнач.дзеясл. планаваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
планава́ннен. Plánung f -, -en, Plánen n -s, Entwérfen n -s;
планава́нне гаспада́ркі Wírtschaftsplanung f -
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
ПЛАНАВА́ННЕў эканоміцы,
працэс распрацоўкі планаў развіцця эканам. аб’ектаў. У шырокім сэнсе ўключае таксама працэсы арганізацыі ажыццяўлення планаў, іх карэкціроўкі і кантролю за выкананнем. У дырэктыўнай форме П. ўласціва цэнтралізаванай кіроўнай эканоміцы, дзе вядучую ролю адыгрываюць дзярж. планы. У эканоміцы рыначнага тыпу больш пашырана П. ў форме бізнес-планаў на ўзроўні кампаній, фірм. У некат. краінах з рыначнай эканомікай выкарыстоўваюцца метады індыкатыўнага П. (праграмавання) эканомікі. Адрозніваюць: імператыўны план, які цэнтралізавана вызначае дакладныя заданні ўсім вытв. ячэйкам; нарматыўны план, пры якім цэнтралізавана вызначаюцца абязлічаныя нарматывы (напр., аптымальныя ацэнкі, цэны); змешаны план, які злучае элементы імператыўнага плана (у адносінах да найб. буйных рашэнняў, прапорцый тэмпаў) з элементамі нарматыўнага плана, што дае пэўную свабоду дзеянняў у рыначных умовах.