Пе́чкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Пе́чкі
Р. Пе́чак
Пе́чкаў
Д. Пе́чкам
В. Пе́чкі
Т. Пе́чкамі
М. Пе́чках

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Печкі (радовішча цагельнай сыравіны, Лельчыцкі р-н) 6/300

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

пе́чка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. пе́чка пе́чкі
Р. пе́чкі пе́чак
Д. пе́чцы пе́чкам
В. пе́чку пе́чкі
Т. пе́чкай
пе́чкаю		 пе́чкамі
М. пе́чцы пе́чках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

цу́да-пе́чка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. цу́да-пе́чка цу́да-пе́чкі
Р. цу́да-пе́чкі цу́да-пе́чак
Д. цу́да-пе́чцы цу́да-пе́чкам
В. цу́да-пе́чку цу́да-пе́чкі
Т. цу́да-пе́чкай
цу́да-пе́чкаю		 цу́да-пе́чкамі
М. цу́да-пе́чцы цу́да-пе́чках

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

грыль-пе́чка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. грыль-пе́чка грыль-пе́чкі
Р. грыль-пе́чкі грыль-пе́чак
Д. грыль-пе́чцы грыль-пе́чкам
В. грыль-пе́чку грыль-пе́чкі
Т. грыль-пе́чкай
грыль-пе́чкаю		 грыль-пе́чкамі
М. грыль-пе́чцы грыль-пе́чках

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

адагрэ́цца, -э́юся, -э́ешся, -э́ецца; зак.

1. Сагрэцца, зрабіцца цёплым; вярнуць сабе нармальны стан.

А. каля печкі.

А. ў цёплай хаце.

2. перан. Суцешыцца, супакоіцца.

А. душой.

|| незак. адаграва́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца.

|| наз. адаграва́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

адагрэ́цца сов. отогре́ться;

а. каля́ пе́чкі — отогре́ться у пе́чки

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

змо́клы, ‑ая, ‑ае.

Мокры, намоклы. [Зыбін], сушачы каля печкі змоклыя дыяганалевыя штаны, стаў з захапленнем маляваць карціну ўральскай зімы. Мележ.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бляша́ны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да бляхі; зроблены з бляхі. Вецер ўрываўся ў бляшаны комін печкі, выдзьмухваў з яе попел, гаручыя іскры. Лынькоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Пячка́р (печка́р) ’пячнік’. Ад пе́чка (гл. печ) па тыпу лажкар ’майстар па вырабу ложак’ і пад., параўн. аналагічнае балг. печка́р ’чалавек, які робіць ці рамантуе печкі’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)