пацучы́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пацучы́ны пацучы́ная пацучы́нае пацучы́ныя
Р. пацучы́нага пацучы́най
пацучы́нае		 пацучы́нага пацучы́ных
Д. пацучы́наму пацучы́най пацучы́наму пацучы́ным
В. пацучы́ны (неадуш.)
пацучы́нага (адуш.)		 пацучы́ную пацучы́нае пацучы́ныя (неадуш.)
пацучы́ных (адуш.)
Т. пацучы́ным пацучы́най
пацучы́наю		 пацучы́ным пацучы́нымі
М. пацучы́ным пацучы́най пацучы́ным пацучы́ных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пацучы́ны крыси́ный;

~ныя зу́бы — крыси́ные зу́бы

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пацучы́ны, ‑ая, ‑ае.

Тое, што і пацукоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пацу́к, -а́, мн. -і́, -о́ў, м.

Шкодны грызун сямейства мышападобных з доўгім хвастом.

|| прым. пацучы́ны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пацуко́вы, пацучы́ны Rátten-;

пацучы́ная па́стка Ráttenfalle f -, -n;

пацучы́ная атру́та Ráttengift n -(e)s, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

крыси́ный пацучы́ны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

szczurzy

пацучыны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

РЫКЕТСІЁЗЫ,

група інфекцыйных хвароб чалавека і жывёл, якія выклікаюцца рыкетсіямі. Р. чалавека — эпідэмічны сыпны тыф, эндэмічны пацучыны сыпны тыф, плямістая ліхаманка Скалістых гор, марсельская ліхаманка, афр. кляшчовыя ліхаманкі, цуцугамушы, Ку-ліхаманка і інш. Крыніца інфекцыі пры сыпным тыфе — хворы чалавек, пры інш. клінічных формах Р. — грызуны, дзікія і свойскія жывёлы. Пераносчыкі Р. — вошы, блохі, кляшчы. Р. суправаджаюцца ліхаманкай, інтаксікацыяй, галаўным, мышачным і сустаўным болем, спецыфічнымі высыпкамі на скуры. Пры Ку-ліхаманцы высыпка адсутнічае, але часта назіраецца пашкоджанне лёгкіх (пнеўманіі з утварэннем інфільтратаў).

А.​А.​Астапаў.

т. 13, с. 497

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)