паруча́льнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. паруча́льнік паруча́льнікі
Р. паруча́льніка паруча́льнікаў
Д. паруча́льніку паруча́льнікам
В. паруча́льніка паруча́льнікаў
Т. паруча́льнікам паруча́льнікамі
М. паруча́льніку паруча́льніках

Крыніцы: krapivabr2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

паруча́льнік и паручы́цель м. поручи́тель

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паруча́льнік м. Bürge m -n, -n, Garánt m -en, -en, Gewährsmann m -(e)s, -männer і -leute

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

поручи́тель паручы́цель, -ля м., паруча́льнік, -ка м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паручы́цель м. канц. гл. паручальнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

warrantor

[ˈwɔrəntər]

n.

асо́ба, яка́я дае́ пару́ку, гара́нтыю; паруча́льнік, гара́нт -а m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

sponsor

[ˈspɑ:nsər]

1.

n.

1) паруча́льнік -а, апяку́н апекуна́ m.

2) спо́нсар -а, дабрадзе́й -я m.

3) хро́сны ба́цька, хро́сная ма́ці

2.

v.t.

падтры́мваць (асаблі́ва грашы́ма)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

guarantee

[,gærənˈti:]

1.

n.

1) пару́ка, гара́нтыя f.

2) паруча́льнік -а m., гара́нт -а m.

3) асо́ба, яко́й дае́цца гара́нтыя

4) зару́ка f., закла́д -у m.

Wealth is no guarantee of happiness — Бага́цьце ня ёсьць зару́кай шча́сьця

2.

v.t.

1) паруча́цца за каго́

2) гарантава́ць, забясьпе́чваць, руча́цца

3) (against or from) засьцерага́ць, забясьпе́чваць, страхава́ць ад чаго́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)