паруча́льнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. паруча́льнік паруча́льнікі
Р. паруча́льніка паруча́льнікаў
Д. паруча́льніку паруча́льнікам
В. паруча́льніка паруча́льнікаў
Т. паруча́льнікам паруча́льнікамі
М. паруча́льніку паруча́льніках

Крыніцы: krapivabr2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

паруча́льнік и паручы́цель м. поручи́тель

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

поручи́тель паручы́цель, -ля м., паруча́льнік, -ка м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)