параўно́ўваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. параўно́ўваю параўно́ўваем
2-я ас. параўно́ўваеш параўно́ўваеце
3-я ас. параўно́ўвае параўно́ўваюць
Прошлы час
м. параўно́ўваў параўно́ўвалі
ж. параўно́ўвала
н. параўно́ўвала
Загадны лад
2-я ас. параўно́ўвай параўно́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час параўно́ўваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

параўно́ўваць (каго, што, з кім, чым) несов.

1. (сопоставлять) сра́внивать, равня́ть; см. параўна́ць 1;

2. прира́внивать (кого, что, к кому, чему), уподобля́ть (кого, что, кому, чему), равня́ть, сра́внивать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

параўно́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да параўнаць (у 1, 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

параўна́ць, параўно́ўваць

1. vergléichen* vt; in Vergléich stéllen;

2. (прызнаць падобным) gléichsetzen vt, gléichstellen аддз. vt;

3. (зрабіць аднолькавым) áusgleichen* vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

параўна́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; зак., каго-што з кім-чым.

1. Паставіўшы побач, супаставіць для ўстанаўлення падабенства ці розніцы.

П. два лікі.

2. Вобразна прыпадобніць.

Полаччыну можна п. са Швейцарыяй.

3. Зрабіць роўным, аднолькавым.

Умовы жыцця і падобныя акалічнасці параўналі гэтых людзей.

|| незак. параўно́ўваць, -аю, -аеш, -ае (да 1 і 2 знач.).

|| наз. параўна́нне, -я, н. і параўно́ўванне, -я, н.

Не ідзе ў параўнанне (ні ў якое параўнанне) з кім-, чым-н. (нельга параўноўваць).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

слича́ть несов. параўно́ўваць, звяра́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сопоставля́ть несов. супастаўля́ць, параўно́ўваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

параўно́ўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. параўноўваць — параўнаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

liken [ˈlaɪkən] v. (to) прыпадабня́ць, параўно́ўваць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ме́рацца, -аюся, -аешся, -аецца; незак., чым з кім.

Параўноўваць сябе з кім-, чым-н. у якіх-н. адносінах.

М. сілаю.

М. ростам з кім-н.

|| зак. паме́рацца, -аюся, -аешся, -аецца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)