па́й

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. па́й паі́
Р. па́ю паёў
Д. па́ю пая́м
В. па́й паі́
Т. па́ем пая́мі
М. па́і пая́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пай, па́ю, мн. паі́, паёў, м.

Доля, якая ўносіцца ў агульную справу асобным яе ўладальнікам.

Уступны п.

Кааператыўны п.

|| прым. паявы́, -а́я, -о́е.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пай (род. па́ю) м. пай;

усту́пны п. — вступи́тельный пай

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пай​I пай, род. па́ю м.;

вступи́тельный пай усту́пны пай;

на пая́х на пая́х;

това́рищество на пая́х уст. тавары́ства на пая́х;

приня́ть в пай разг. прыня́ць у пай.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пай​II нескл., детск. ца́ца, -цы м. и ж.;

пай-де́вочка ца́ца-дзяўчы́нка, ца́ца;

пай-ма́льчик ца́ца-хло́пчык, ца́ца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пай, паю, м.

Доля, якая ўносіцца ў капітал якога‑н. таварыства кожным яго ўдзельнікам. Уступны пай. Кааператыўны пай. □ У брацтвы ўваходзілі цэхавыя майстры, гараджане, купцы і розны просты люд (доступ сюды быў вольны, трэба было толькі ўнесці пэўны грашовы пай). Шакун.

[Тур. pay — частка, жэрабя.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Пай 8/28

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

ПАЙ,

1) частка капіталу прадпрыемства (фірмы, кампаніі), якая дае права на ўдзел у агульным сходзе пайшчыкаў-укладчыкаў, на атрыманне дывідэндаў і часткі маёмасці фірмы пры яе ліквідацыі. Фіксуецца ў дакуменце — паявым пасведчанні (у адрозненне ад акцыі не з’яўляецца каштоўнай паперай і прадметам куплі-продажу), да якога дадаюцца купоны на атрыманне дывідэндаў.

2) П. — сума ўзносу, якая выплачваецца членам кааператыва (напр., жыллёвага, дачнага, будаўнічага і інш). Права П. — асабістае маёмаснае права члена кааператыва (можа быць прадметам дарэння, раздзелу або спадчыннасці ва ўстаноўленым законам парадку).

У.Р.Залатагораў.

т. 11, с. 522

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

пай м. эк. Ánteil m -s, -e; Teil m (частка);

кааператы́ўны пай Genóssenschaftsanteil m

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

пай

(цюрк. pay = частка)

доля, якая ўносіцца ў агульную справу кожным яе ўдзельнікам.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)