назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| паднача́лення | |
| паднача́ленню | |
| паднача́леннем | |
| паднача́ленні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| паднача́лення | |
| паднача́ленню | |
| паднача́леннем | |
| паднача́ленні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паднача́ліць, -лю, -ліш, -ліць; -лены;
Зрабіць падуладным, падпарадкаваць.
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
паднача́ліцца, -юся, -ішся, -іцца;
Стаць падуладным, падпарадкавацца.
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
кантыненталі́зм, ‑у,
Эканамічнае і палітычнае
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
«ДАМАСТРО́Й»,
помнік
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ПО́СТРЫГ,
пастрыжэнне, хрысціянскі абрад прыняцця манаства. Суправаджаецца падстрыганнем святаром (у манастыры ігуменам) валасоў на галаве паслушніка ў знак пасвячэння яго Хрысту, ператварэння ў раба Божага. Сімвалізуе поўнае
Пасля П. пасвячонаму даецца новае імя ў знак канчатковага адрачэння ад свецкага жыцця, ён апранаецца ў манаскае адзенне. У
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ГІЛЬДЗЕ́ЙСКІЯ ШКО́ЛЫ,
пачатковыя школы, якія ствараліся ў гарадах
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
подчине́ние
1. (действие) пакарэ́нне, -ння
2. (состояние зависимости) падпара́дкаванне, -ння
быть в подчине́нии быць падпара́дкаваным (паднача́леным);
держа́ть в подчине́нии кого́-л. трыма́ць у пако́ры (у паслушэ́нстве) каго́-не́будзь;
3.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)