Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пава́дка, ‑і, ДМ ‑дцы; Рмн. ‑дак; ж.
Манера паводзіць сябе; звычка. Воўчая павадка. □ Па сваіх павадках зубр асцярожны, але не баязлівы.Прырода Беларусі.Ведаў [хлопчык Антусёк] птушак і звяроў Галасы й павадкі.Гілевіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
па́вадка Разліў вады па лёдзе ракі або ў час паўнаводдзя па лузе (Слаўг.). Тое ж па́ваддзе (Слаўг.), па́вадзь (Кап.), па́вадкі (Нас., Сен.Касп., Слаўг.), паводка (БРС), паводдзе (Слаўг.).
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
карабі́н, -а, мн. -ы, -аў, м.
Механічная зашчапка, зажым.
К. павадка.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
звы́чка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж.
1.Павадка, прывычка.
Ведаць звычкі звера.
2. Звычай, традыцыя (разм.).
Мясцовая з.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
звы́чка, ‑і, ДМ ‑чцы; Рмн. ‑чак; ж.
1.Павадка, прывычка. Нельга сказаць, каб не любіў.. [Макоўчык] пагаварыць з таварышамі, але меў звычку ў кожнай гаворцы шукаць нейкі сэнс, пагарджаў пустой балбатнёй.Мележ.Прыйшоўшы дадому,.. [Варвара] па звычцы спынілася ў дзвярах — выцерла ногі аб палавік.Васілевіч.У лесе егер Дзямід ведаў кожны кусцік, кожную птушку, кожнага звера з усімі яго звычкамі і норавамі.В. Вольскі.
2.Разм. Звычай, традыцыя. Нас ветрам прадзьмула дарога. І хоць не хацелі віна, Мы выпілі з нейкага рога, Па звычцы грузінскай — да дна.Калачынскі.У кожным краі свае звычкі. Недзе ж ядуць шампіньёны, а ў нас абыходзяць іх.Кандрусевіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Qui canem alit exterum, hunc praeter lorum nil fit reliquum
Хто корміць чужога сабаку, y таго нічога, акрамя павадка, не застанецца.
Кто кормит чужую собаку, у того ничего, кроме поводка, не останется.
бел. 3 чужога каня і ў балоце ссядаюць. Чужую хату тапіць ‒ свае вочы сляпіць. 3 чужога каня злазь у гразь. 3 чужога воза і ў гразі ўставай.
рус. На чужом коне далеко не уедешь. С чужого коня среди грязи долой. Чужой хлеб рот дерёт.
фр. Qui s’attend à l’écuelle d’autrui a souvent mal diné (Кто надеется на чужую миску, часто плохо обедает).
англ.
нем. Gestohlen Gut liegt hart im Magen (Украденное добро лежит камнем в желудке).
Шасцімоўны слоўнік прыказак, прымавак і крылатых слоў (1993, правапіс да 2008 г.)
strain
I[streɪn]1.
v.
1) наця́гваць; расьця́гваць
The weight strained the rope — Цяжа́р нацягну́ў вяро́ўку
to strain the tendon — расьцягну́ць сухажы́льле
2) мо́цна наця́гваць
The dog strained at his leash — Саба́ка мо́цна рва́ўся з павадка́
3) напру́жваць (во́чы, ву́шы, го́лас); намага́цца
4) псава́ць, шко́дзіць
The runner strained his heart — Бягу́н пашко́дзіў сабе́ сэ́рца
5) цадзі́ць; праціра́ць (празь сі́та)
2.
n.
1) наця́гненьне, расьця́гненьне n.
2) напру́жаньне n.; стрэс -у m.
3) informal ціск -у m., цяжа́р -у m.; гнёт -у m.
the strain of worry — цяжа́р кло́патаў
II[streɪn]
n.
1) пахо́джаньне n., ра́са f.; род -у m., паро́да f.
2) спа́дчынная ры́са
3) ры́са хара́ктару
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)