1. Адсутнасць незалежнасці, свабоды; палон, рабства.
2. Патрэба, неабходнасць.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
1. Адсутнасць незалежнасці, свабоды; палон, рабства.
2. Патрэба, неабходнасць.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| няво́лі | |
| няво́лі | |
| няво́лю | |
| няво́ляй няво́ляю |
|
| няво́лі |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
◊ ахво́та горш няво́лі —
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
1. Адсутнасць незалежнасць свабоды; падпарадкаванне.
2. Патрэба, неабходнасць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
1. Únfreiheit
2. (патрэба, неабходнасць) Nötigung
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)
Татара-мангольская
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Мангола-татарская
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
мангола-татарская
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)