нетрыва́лы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. нетрыва́лы нетрыва́лая нетрыва́лае нетрыва́лыя
Р. нетрыва́лага нетрыва́лай
нетрыва́лае		 нетрыва́лага нетрыва́лых
Д. нетрыва́ламу нетрыва́лай нетрыва́ламу нетрыва́лым
В. нетрыва́лы (неадуш.)
нетрыва́лага (адуш.)		 нетрыва́лую нетрыва́лае нетрыва́лыя (неадуш.)
нетрыва́лых (адуш.)
Т. нетрыва́лым нетрыва́лай
нетрыва́лаю		 нетрыва́лым нетрыва́лымі
М. нетрыва́лым нетрыва́лай нетрыва́лым нетрыва́лых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

нетрыва́лы

1. непро́чный, ненадёжный;

2. (о продукте) скоропо́ртящийся;

3. невыно́сливый, несто́йкий;

н. чалаве́к — невыно́сливый (несто́йкий) челове́к;

4. разг. (о пище) непита́тельный; несы́тный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

нетрыва́лы, ‑ая, ‑ае.

1. Які не мае надзейнай моцы, якасці, хутка разбураецца. Нетрывалы падмурак. Нетрывалая драўніна. □ Грунт аказаўся нетрывалы не толькі ў простым, але і ў пераносным сэнсе. Арабей. Невялікі вецер лёгка разносіў салому, а моцныя віхуры часта зусім разбуралі нетрывалую страху. В. Вольскі.

2. перан. Няўстойлівы, ненадзейны, хісткі. Нетрывалае становішча. Нетрывалыя веды. Нетрывалае шчасце. □ Сон.. [жанок] быў трапяткі, нетрывалы. Кулакоўскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нетрыва́лы

1. (нямоцны) brüchig, zerbréchlich;

2. (няўстойлівы, ненадзейны) nicht háltbar, nicht (stánd)fest, nicht dáuerhaft

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

непро́чный нетрыва́лы; (некрепкий) нямо́цны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ненадёжный

1. ненадзе́йны; няпэ́ўны;

2. (непрочный) ненадзе́йны, нямо́цны, нетрыва́лы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

нясто́йкі, ‑ая, ‑ае.

1. Такі, якому не ўласціва стойкасць; нетрывалы, слабы. Нястойкія духі.

2. перан. Які лёгка паддаецца чужому ўплыву. Нястойкі чалавек.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

perishable [ˈperɪʃəbl] adj.

1. тле́нны; нетрыва́лы

2. скорапсава́льны;

perishable goods/foods скорапсава́льныя тава́ры/праду́кты

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

кво́лы, -ая, -ае.

1. Фізічна слабы, хваравіты.

Кволае дзіця.

Кволае здароўе.

2. Далікатны, маладзенькі, які слаба развіваецца (пра расліны, грыбы і пад.).

Кволыя парасткі.

Кволыя сыраежкі.

3. Невялікі па сіле, інтэнсіўнасці, напружанасці.

К. голас.

К. плач.

4. Недастаткова моцны; нетрывалы.

Кволае крэсла.

5. перан. Нязначны, малы.

Кволыя спадзяванні.

|| наз. кво́ласць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

únbeständig a няўсто́йлівы, нясто́йкі, нетрыва́лы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)