неалі́т, -у, М -ліце, м.
Пазнейшы перыяд каменнага веку (8—3-е тысячагоддзі да н.э.).
Эпоха неаліту.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
неалі́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
неалі́т |
| Р. |
неалі́ту |
| Д. |
неалі́ту |
| В. |
неалі́т |
| Т. |
неалі́там |
| М. |
неалі́це |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
неалі́т, -ту м., археол. неоли́т
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
неалі́т, ‑у, М ‑ліце, м.
Эпоха пазнейшага каменнага веку.
[Ад грэч. neos — новы, lidos — камень.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Неаліт 1/103, 184, 468, 469, 470; 2/36, 112, 312, 391, 461, 528, 568, 600; 3/52, 65, 119, 151, 305, 347, 542, 577; 4/13, 541; 5/20, 296—297 (укл.). 298, 302, 551; 6/101, 132, 286, 435; 7/125, 394, 433, 436, 467, 541, 570, 586; 8/398, 520, 557, 579, 604; 9/81, 102, 184, 563; 10/175, 260, 425, 444; 11/205, 311, 404, 510; 12/81—82
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
НЕАЛІ́Т (ад неа... + грэч. lithos камень),
новы каменны век, апошні перыяд каменнага веку. Пачаўся ў 8-м тыс. да н.э. на Б.Усходзе, потым у Індакітаі як эпоха пераходу да вытвараючай гаспадаркі. У Еўропе працягваўся з 6-га да канца 3-га тыс. да н.э. У эпоху Н. пашырыліся шліхтаваныя каменныя прылады працы, вынайдзены керамічны посуд, зарадзілася земляробства і жывёлагадоўля, дасягнуў росквіту мацярынска-родавы лад. На Беларусі Н. настаў у канцы 5-га тыс. да н.э., скончыўся ў 2000—1800-я г. да н.э. У гэты час тут пражывалі плямёны днепра-данецкай культуры, верхнедняпроўскай культуры, нёманскай культуры, нарвенскай культуры, культур тыповай грабеньчата-ямкавай керамікі, лейкападобных кубкаў, шарападобных амфар і інш.
т. 11, с. 256
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
неалі́т
(ад неа- + -літ)
апошні перыяд пазнейшага каменнага веку, які працягваўся ў Еўропе ў 6—3 тыс. да н.э.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
неа...
Першая састаўная частка складаных слоў, якая па знач. адпавядае слову «новы», напр.: неалагізм, неаліт, неарэалізм, неакласіцызм.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
неоли́т археол. неалі́т, -ту м.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
neolithic [ˌni:əˈlɪθɪk] adj. неаліты́чны;
the Neolithic Age эпо́ха неалі́ту, неалі́т
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)