неазнача́льны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
неазнача́льны |
неазнача́льная |
неазнача́льнае |
неазнача́льныя |
| Р. |
неазнача́льнага |
неазнача́льнай
неазнача́льнае |
неазнача́льнага |
неазнача́льных |
| Д. |
неазнача́льнаму |
неазнача́льнай |
неазнача́льнаму |
неазнача́льным |
| В. |
неазнача́льны (неадуш.)
неазнача́льнага (адуш.) |
неазнача́льную |
неазнача́льнае |
неазнача́льныя (неадуш.)
неазнача́льных (адуш.) |
| Т. |
неазнача́льным |
неазнача́льнай
неазнача́льнаю |
неазнача́льным |
неазнача́льнымі |
| М. |
неазнача́льным |
неазнача́льнай |
неазнача́льным |
неазнача́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
неазнача́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
неазнача́льны |
неазнача́льная |
неазнача́льнае |
неазнача́льныя |
| Р. |
неазнача́льнага |
неазнача́льнай
неазнача́льнае |
неазнача́льнага |
неазнача́льных |
| Д. |
неазнача́льнаму |
неазнача́льнай |
неазнача́льнаму |
неазнача́льным |
| В. |
неазнача́льны (неадуш.)
неазнача́льнага (адуш.) |
неазнача́льную |
неазнача́льнае |
неазнача́льныя (неадуш.)
неазнача́льных (адуш.) |
| Т. |
неазнача́льным |
неазнача́льнай
неазнача́льнаю |
неазнача́льным |
неазнача́льнымі |
| М. |
неазнача́льным |
неазнача́льнай |
неазнача́льным |
неазнача́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
неазнача́льны
1. неопредели́мый;
2. грам., мат. неопределённый;
~ная фо́рма дзеясло́ва — неопределённая фо́рма глаго́ла;
~нае ўраўне́нне — неопределённое уравне́ние
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
неазнача́льны, ‑ая, ‑ае.
У выразах: неазначальная форма дзеяслова гл. форма; неазначальныя займеннікі гл. займеннік.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
неазнача́льны
1. úndefinierbar, únbestimmbar; únwägbar;
2.:
неазнача́льная фо́рма дзеясло́ва грам. Ínfínitiv m -s, -e, Nénnform f -, -en
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Неазначальны інтэграл, гл. Інтэгральнае вылічэнне
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
неопредели́мый неазнача́льны.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
indefinite [ɪnˈdefɪnət] adj. няпэ́ўны, нявы́значаны;
the indefinite article ling. неазнача́льны арты́кль;
an indefinite pronoun ling. неазнача́льны займе́ннік
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
чы́мсьці неазначальны займ. гл. штосьці
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
infinitival
[ɪn,fɪnɪˈtaɪvəl]
adj.
неазнача́льны, інфініты́ўны
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)