Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
намо́рднікм. намо́рдник
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
намо́рднік, ‑а, м.
1. Раменная сетка, якая надзяваецца на морду сабак або іншых жывёл. [Дог] стаяў спакойна, дасягаючы амаль да пояса нізкаросламу ад’ютанту, высока ўзняўшы сваю тупую, звязаную наморднікам морду.Самуйлёнак.
2. Папярочны рэмень аброці, які ідзе па пераноссю каня. Вартавы ўзяў каня за наморднік і пацягнуў на самы край дарогі.Кавалёў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
намо́рднікм. Máulkorb m -es, -körbe;
надзе́ць намо́рднік den Máulkorb ánlegen
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
намо́рдникнамо́рднік, -ка м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Máulkorbm -(e)s, -körbe намо́рднік
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
kaganiec
Iм.
наморднік; намызнік;
nałożyć psu kaganiec — надзець сабаку наморднік
IIм.
1. каганец;
2. светач
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Béißkorbm -(e)s, -körbe дыял.намо́рднік
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Пераму́снік (пэрэму́снік) ’частка аброці — наморднік’ (петрык., Маслен.). Да пера- і мыса (гл.). Аб суфіксе гл. Сцяцко, Афікс. наз., 247.