наме́чаны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. наме́чаны наме́чаная наме́чанае наме́чаныя
Р. наме́чанага наме́чанай
наме́чанае		 наме́чанага наме́чаных
Д. наме́чанаму наме́чанай наме́чанаму наме́чаным
В. наме́чаны (неадуш.)
наме́чанага (адуш.)		 наме́чаную наме́чанае наме́чаныя (неадуш.)
наме́чаных (адуш.)
Т. наме́чаным наме́чанай
наме́чанаю		 наме́чаным наме́чанымі
М. наме́чаным наме́чанай наме́чаным наме́чаных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

наме́чаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. наме́чаны наме́чаная наме́чанае наме́чаныя
Р. наме́чанага наме́чанай
наме́чанае		 наме́чанага наме́чаных
Д. наме́чанаму наме́чанай наме́чанаму наме́чаным
В. наме́чаны (неадуш.)
наме́чанага (адуш.)		 наме́чаную наме́чанае наме́чаныя (неадуш.)
наме́чаных (адуш.)
Т. наме́чаным наме́чанай
наме́чанаю		 наме́чаным наме́чанымі
М. наме́чаным наме́чанай наме́чаным наме́чаных

Кароткая форма: наме́чана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

наме́чаны наме́ченный; поме́ченный; см. наме́ціць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

наме́чаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад намеціць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наме́чаны

1. (адзначаны) bezéichnet, vermérkt; ángestrichen (птушачкай і пад.);

2. гл. назначаны

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

наме́ченный

1. (помеченный) наме́чаны, назна́чаны, пазна́чаны;

2. (о плане, линии поведения и т. п.) наме́чаны; (набросанный) накі́даны;

3. (кандидат) наме́чаны, вы́значаны; см. наме́тить.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

рэалізо́ўвацца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -аецца; незак.

1. Ажыццяўляцца, здзяйсняцца (кніжн.).

Намечаны план пачаў р.

2. Пераводзіцца ў грошы (пра каштоўнасці; спец.).

|| наз. рэаліза́цыя, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

wytypowany

вызначаны, намечаны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Маршру́т ’шлях руху транспарту, намечаны загадзя’ (ТСБМ). З рус. маршру́т, якое з ням. Marschroute (Фасмер, 2, 576).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

ПЛАН (ад лац. planum плоскасць),

1) чарцёж, які паказвае ва ўмоўных знаках на плоскасці частку зямной паверхні (гл. План мясцовасці).

2) Гарызантальны разрэз або від зверху якога-н. збудавання або прадмета (гл. План у архітэктуры).

3) Папярэдне намечаны парадак ажыццяўлення якой-н. праграмы, выканання працы, правядзення мерапрыемстваў (гл. Планаванне).

4) Задума, праект, асн. рысы якой-н. працы, пераказу (напр., П. даклада, п’есы).

5) Спосаб разгляду, пабудовы, падыходу да чаго-н. (напр., у тэарэт. П.).

6) Размяшчэнне аб’ектаў на выяве — першы, сярэдні, задні П. і іх памеры — буйны, дробны (напр., П. кінематаграфічны).

т. 12, с. 404

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)