мяхе́д

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. мяхе́д мяхе́ды
Р. мяхе́да мяхе́даў
Д. мяхе́ду мяхе́дам
В. мяхе́да мяхе́даў
Т. мяхе́дам мяхе́дамі
М. мяхе́дзе мяхе́дах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Мяхе́д ’непаваротлівы, таўстун’, мяхёда ’непаваротлівая, нерахманая жанчына’ (Нас.). У выніку кантамінацыі лексем мех і уласнага імя Міхед.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Мяхе́ды

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Мяхе́ды
Р. Мяхе́д
Мяхе́даў
Д. Мяхе́дам
В. Мяхе́ды
Т. Мяхе́дамі
М. Мяхе́дах

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)