Мураўі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Мураўі́
Р. Мураўё́ў
Д. Мураўя́м
В. Мураўі́
Т. Мураўя́мі
М. Мураўя́х

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Мураве́й

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Мураве́й
Р. Мураўя́
Д. Мураўю́
В. Мураве́й
Т. Мураўё́м
М. Мураўі́

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)