Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
мо́гілкі, -лак і -аў.
1. Месца, дзе хаваюць памерлых.
Навокал царквы — м.
2.перан. Месца, куды звозяць старую, пабітую тэхніку.
Паравозныя м.
|| прым.мо́гілкавы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
мо́гілкіед.нет кла́дбище ср.; пого́ст м.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
мо́гілкі, ‑лак і ‑лкаў; адз.няма.
Месца, дзе хаваюць памёршых. Слёзы на людскіх тварах мяшаліся з дажджом, і здавалася, што ўсе плачуць, усе сорак тысяч людзей, якія праводзілі забітых на могілкі.Арабей.Пішчыкаў стаяў на краі.. могілак, дзе быў выкананы дол.Алешка.//перан. Месца, куды звозіцца старая або набітая тэхніка. Вось і паравозныя могілкі.Лынькоў.На гэты раз .. [Раманенка] з цікавасцю і здавальненнем некалькі хвілін разглядаў велізарныя могілкі варожай тэхнікі.Шамякін.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мо́гілкімн. Fríedhof m -(e)s, -höfe
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
мо́гілкі Месца, дзе хаваюць нябожчыкаў (БРС). Тое ж магі́лкі (Віц., Гродз.Маг.ДАБМ, к. 318), могліцы (Брэсц., Маладз., Мін., Пін., Сал., Тур.ДАБМ), магі́льнік (Ашм., Брасл., Віц., Маг.ДАБМ), могальні́к (Маладз.ДАБМ), магі́ліцы (Івац.), магі́лле (Краснап.Бяльк., Мін.), могільнік (Др.-Падб.), молі́ца (Гродз., Івац., Лагіш.), магі́ляцы (Віл.), пясок, дом, ша́хты (Слаўг.), духоні́на рошча (Магілёў), божая ні́ва (Віц.Нік. 1907), мы́нка (Мін.губ.Мядзв.).
□в. Магіліцы Івац.
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)
ПІСКАРО́ЎСКІЯ МО́ГІЛКІў Санкт-Пецярбургу,
мемарыяльныя могілкі; месца масавых пахаванняў ленінградцаў, што памерлі ў час блакады горада 1941—42 (каля 470 тыс.чал.), і ўдзельнікаў абароны горада ў Вял.Айч. вайну. Знаходзяцца ў паўн.-ўсх. частцы горада (на Выбаргскім баку). У 1956—60 на могілках узведзены арх.-скульпт. мемар. ансамбль (арх. А.Васільеў, Я.Левінсон, скульпт. В.Ісаева, Р.Таўрыт, М.Вайнман, Б.Каплянскі, А.Малахін, М.Харламава). Яго кампазіцыйны цэнтр — бронзавая скульптура, што сімвалізуе Радзіму-маці. На фрызах і цэнтр. стэле змешчаны вершы В.Бергольц і М.Дудзіна. Каля ўвахода на П.м. 2 павільёны з музейнай экспазіцыяй, побач Вечны агонь. П.м. — месца ўрачыста-жалобных цырымоній. Уключаны ЮНЕСКА у спіс Сусветнай спадчыны.