Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
лінёкI (род. лінька́) м. (уменьш.к лінь) линёк
лінёкII (род. лінька́) м., мор. линёк
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
лінёк1, лінька, м.
Разм.Памянш.-ласк.да лінь 1.
лінёк2, лінька, м.
Уст. Кароткая смоленая вяроўка з вузлом на канцы, якая служыла на суднах для пакарання матросаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
лінь, -я́, мн. -і́, -ёў, м.
Прэснаводная рыба сямейства карпавых з тоўстым слізістым целам.
|| памянш.лінёк, -нька́, мн. -нькі́; -нько́ў, м.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
лінь², -я́, мн. -і́, -ёў, м. (спец.).
Вельмі моцны тонкі канат для карабельнай снасці.
|| памянш.лінёк, -нька́, мн. -нькі́, -нько́ў, м.
|| прым.лінявы́, -а́я, -о́е.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
линёкIIмор.лінёк, род. лінька́м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
линёкI (уменьш. клиньI) лінёк, род. лінька́м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ГАЛЬЯ́НЫ (Phoxinus),
род рыб сям. карпавых атр. карпападобных. Каля 10 відаў. Пашыраны ў прэсных водах Еўропы, Паўн. Азіі і Паўн. Амерыкі. Большасць гальянаў жыве ў ручаях, невял. рэчках з чыстай, празрыстай вадой. На Беларусі 2 віды: гальян звычайны (нар. назвы красаўка, гаркуша, маляўка, скамарох, залатаўка, крумела, фарэлька і інш.; Р. phoxinus) і гальян азёрны (нар. назвы аўдотка, сняток, лінёк; Р. percnurus). 1 паўн.-амер. від у Чырв. кнізе МСАП.
Даўж. да 20 см, маса да 100 г. Зрэдку ярка-афарбаваныя, на баках яркія плямкі або вял. расплыўчатыя плямы. У малявак уздоўж цела чорная палоска. Луска дробная, на бруху адсутнічае. Кормяцца водарасцямі, воднымі беспазваночнымі і насякомымі. Маюць шлюбнае ўбранне. Нераст парцыённы на быстрай плыні. Некаторыя прамысловыя.
Гальяны: 1 — звычайны (уверсе — самец у шлюбным убранні); 2 — азёрны.
