ло́х

‘расліна’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. ло́х
Р. ло́ху
Д. ло́ху
В. ло́х
Т. ло́хам
М. ло́ху

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ло́х

‘самец сёмгі’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ло́х ло́хі
Р. ло́ха ло́хаў
Д. ло́ху ло́хам
В. ло́ха ло́хаў
Т. ло́хам ло́хамі
М. ло́ху ло́хах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

лох I (род. ло́ху) м., бот. лох

лох II (род. ло́ха) м., зоол. лох

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

лох

1. бот. лох, род. ло́ху м.;

2. зоол. лох, род. ло́ха м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

лох ​1, ‑у, м.

Род кустовых ці дрэвавых раслін з серабрыстымі лістамі, духмянымі кветкамі і пераважна прыгоднымі для ежы пладамі; дзікая масліна.

лох ​2, ‑а, м.

Самец сёмгі ў перыяд нерасту.

[Ад фін. lohi — ласось, сёмга.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Лох 6/427

- » - вузкалісты 6/427 (іл.)

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

ЛОХ, джыда,

пшат (Elaeagnus),

род кветкавых раслін сям. лохавых. Каля 50 відаў. Пашыраны ў Паўд. Еўропе, Азіі, Паўн. Амерыцы і Аўстраліі. На Беларусі інтрадукаваны Л. вузкалісты (E. angustifolia), парасонавы (E. umbellata), серабрысты (E. argentea), усходні (E. orientalis).

Лістападныя або вечназялёныя дрэвы ці кусты. Лісце эліптычнае да лінейнага, шэра-зялёнае, часта знізу серабрыстае. Кветкі палігамныя, невял., духмяныя. Плод — касцянкападобны, пераважна ядомы. Лек., камедзяносныя, меданосныя і дэкар. расліны.

Лох усходні.

т. 9, с. 351

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

лох

(фін. lohi = ласось, сёмга)

самец сёмгі ў перыяд нерасту.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Лох ’дзікая масліна, расліна Elaeagnus L.’ (ТСБМ, Кіс.). Рус. лох ’тс’. Няясна. Фасмер (2, 524) адмаўляе сувязь з алей (гл. у Гараева, 238).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

лох-не́скі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. лох-не́скі лох-не́ская лох-не́скае лох-не́скія
Р. лох-не́скага лох-не́скай
лох-не́скае		 лох-не́скага лох-не́скіх
Д. лох-не́скаму лох-не́скай лох-не́скаму лох-не́скім
В. лох-не́скі (неадуш.)
лох-не́скага (адуш.)		 лох-не́скую лох-не́скае лох-не́скія (неадуш.)
лох-не́скіх (адуш.)
Т. лох-не́скім лох-не́скай
лох-не́скаю		 лох-не́скім лох-не́скімі
М. лох-не́скім лох-не́скай лох-не́скім лох-не́скіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)