ле́сціць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ле́шчу |
ле́сцім |
| 2-я ас. |
ле́сціш |
ле́сціце |
| 3-я ас. |
ле́сціць |
ле́сцяць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
ле́сціў |
ле́сцілі |
| ж. |
ле́сціла |
| н. |
ле́сціла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
ле́сці |
ле́сціце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
ле́сцячы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Льсцёх, льсцёха ’ліслівец’ (Нас.). Да ле́сціць (гл.). Суфікс ‑ёх (< прасл. ‑ʼoxъ) характэрны для зах.-слав. моў (Слаўскі, SP, 1, 73).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
przypochlebiać się
незак. ліслівіць, паддобрывацца, падлашчвацца, падлізвацца, лесціць
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
łechtać
łechta|ć
незак.
1. казытаць; лашчыць;
2. перан. лесціць; казытаць;
to ~ło jego miłość własną — гэта лесціла яго самалюбству (казытала яго самалюбства)
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)