кіры́лічны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кіры́лічны кіры́лічная кіры́лічнае кіры́лічныя
Р. кіры́лічнага кіры́лічнай
кіры́лічнае		 кіры́лічнага кіры́лічных
Д. кіры́лічнаму кіры́лічнай кіры́лічнаму кіры́лічным
В. кіры́лічны (неадуш.)
кіры́лічнага (адуш.)		 кіры́лічную кіры́лічнае кіры́лічныя (неадуш.)
кіры́лічных (адуш.)
Т. кіры́лічным кіры́лічнай
кіры́лічнаю		 кіры́лічным кіры́лічнымі
М. кіры́лічным кіры́лічнай кіры́лічным кіры́лічных

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

кіры́лічны, ‑ая, ‑ае.

Тое, што і кірыліцкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кіры́лічны kyríllisch

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

кіры́ліца, -ы, ж.

Адна з дзвюх стараславянскіх азбук, якая лягла ў аснову рускага, беларускага, украінскага і іншых алфавітаў.

К. і глаголіца.

|| прым. кіры́ліцкі, -ая, -ае і кіры́лічны, -ая, -ае.

Кірыліцкае пісьмо.

Кірылічныя пісьмовыя помнікі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Cyrillic

[səˈrɪlɪk]

adj.

кіры́лічны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

kyríllisch a кіры́лічны (шрыфт)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

КАРАІ́МСКАЯ МО́ВА,

адна з цюркскіх моў (кыпчакска-агузская група). Пашырана пераважна на Украіне (Крым і зах. вобласці), у Літве і Польшчы. Мае 3 дыялекты: крымскі, тракайскі, галіцка-луцкі. Крымскі дыялект у значнай ступені асіміляваны з крымска-тат. мовай. Склад галосных гукаў адрозніваецца па дыялектах; у тракайскім і крымскім дыялектах 8 галосных: «а», «ы», «о», «у», «э», «и», «ӧ», «ӱ» ; у галіцкім дыялекце 6 галосных («ӧ», «ӱ» замяняюць «э», «и», напр., кӧз//кэз — вока); шыпячыя «ш», «ч» замяняюцца на свісцячыя «с», «ц». У сінтаксісе моцны ўплыў слав. моў; у лексіцы шмат славянскіх, у т. л. ў тракайскім дыялекце — бел. запазычанняў. Першыя рукапісныя пераклады Бібліі (14 ст.). Адзіная літ. мова не сфарміравалася, паколькі большасць караімаў выкарыстоўвала стараж.-яўр. пісьмо, а пазней лац. і кірылічны алфавіты. Друкаваныя выданні з 19 ст.

Літ.:

Мусаев К.М. Краткий грамматический очерк караимского языка. М., 1977.

А.​Я.​Супрун.

т. 8, с. 45

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)