Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
кіргі́зскі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да Кіргізіі, кіргізаў, належыць ім. Кіргізскі стэп. Кіргізская мова.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кіргі́зскі kirgísisch;
кіргі́зская мо́ва die kirgísische Spráche, das Kirgísische (sub)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
кіргі́зы, -аў, адз. -гіз, -а, м.
Народ цюркскай моўнай групы, які складае карэннае насельніцтва Рэспублікі Кыргызстан.
|| ж.кіргі́зка, -і, ДМ -зцы, мн. -і, -зак.
|| прым.кіргі́зскі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Кіргізскі універсітэт 5/587, 589; 10/643
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
КІРГІ́ЗСКІ ХРЫБЕ́Т, Кіргізскі Алатау,
горны хрыбет на Пн Цянь-Шаня, у Кыргызстане і Казахстане.
Даўж. 375 км. Цягнецца ад г. Джамбул да Баамскай цясніны р. Чу. Выш. да 4875 м (пік Зах. Аламедзін). Пераважае высакагорны рэльеф. Паўн. схіл больш спадзісты і доўгі, чым паўд., абмяжоўвае з Пд Чуйскую даліну. Складзены з асадкавых і метамарфічных парод, парфірытаў, гранітаў. Радовішчы поліметал. руд, мінер. крыніцы. На схілах да выш. 2500 м — стэпы, лясы (елка, арча), вышэй — субальпійскія і альпійскія лугі. З выш. 3700 м — ледавікі (агульная пл. 223 км²).