кінаапера́тар
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кінаапера́тар |
кінаапера́тары |
| Р. |
кінаапера́тара |
кінаапера́тараў |
| Д. |
кінаапера́тару |
кінаапера́тарам |
| В. |
кінаапера́тара |
кінаапера́тараў |
| Т. |
кінаапера́тарам |
кінаапера́тарамі |
| М. |
кінаапера́тару |
кінаапера́тарах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
кінаапера́тар м. киноопера́тор
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
кінаапера́тар, ‑а, м.
Спецыяліст, які знімае кінафільм.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кінаапера́тар м. Kámeramann m -(e)s, -n, -männer і -leute
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
кінаапера́тар
(ад кіна- + аператар)
спецыяліст, які знімае кінафільм.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
кінаапера́тар
(ад гр. kineo = рухаю + лац. operator = выканаўца)
спецыяліст, які выконвае кіназдымку.
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
киноопера́тор кінаапера́тар, -ра м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
кінарэпарцёр, ‑а, м.
Кінааператар, які працуе ў галіне кінарэпартажу.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
cameraman [ˈkæmrəmən] n. (pl. -men) фотарэпарцёр; кінаапера́тар
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
kinooperator
м. кінааператар
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)