Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
каме́та, -ы, ДМ -ме́це, мн. -ы, -ме́т, ж.
1. Нябеснае цела, якое мае выгляд абкружанай туманнай абалонкай яркай светлай плямы з вузкай паласой святла ў форме хваста.
2. Рачное быстраходнае пасажырскае судна на падводных крылах (разм.).
|| прым.каме́тны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
каме́таж., астр. коме́та
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
каме́та, ‑ы, ДМ ‑меце, ж.
Нябеснае цела, якое мае выгляд абкружанага туманнай абалонкай яркага светлага ядра з вузкай паласой святла ў форме хваста.
[Ад грэч. komētēs (astēr) — літаральна «хвастатая (зорка)».]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
каме́таж.астр. Komét m -en, -en
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
камета
Том: 14, старонка: 253.
Гістарычны слоўнік беларускай мовы (1982–2017)
каме́та
[лац. cometa, ад гр. kometes (aster) — хвастатая (зорка)]
нябеснае цела ў выглядзе абкружанага туманнай абалонкай яркага ядра са светлай паласой у форме хваста.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Галея камета 3/307; 5/305 (іл.)
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
БІЭ́ЛЫ КАМЕ́ТА,
камета, якая ў 1852 распалася на мноства метэорных целаў, што ўтварылі метэорны паток Андрамедыды. Адкрыта чэш. астраномам В.Біэлам у 1826. Апошні раз назіралася ў 1872 як слабае каметападобнае воблака.