Verbum

анлайнавы слоўнік

кама́рынская

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

	адз.
	ж.
Н.	кама́рынская
Р.	кама́рынскай
Д.	кама́рынскай
В.	кама́рынскую
Т.	кама́рынскай кама́рынскаю
М.	кама́рынскай

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

кама́рынская ж., сущ. (пляска) кама́ринская, кама́ринский м.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кама́рынская, ‑ай, ж.

Руская народная танцавальная песня, а таксама танец пад гэту песню.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

«Камарынская»

т. 7, с. 504

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

кама́ринская сущ. (пляска) кама́рынская, -кай ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кама́рынскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	кама́рынскі	кама́рынская	кама́рынскае	кама́рынскія
Р.	кама́рынскага	кама́рынскай кама́рынскае	кама́рынскага	кама́рынскіх
Д.	кама́рынскаму	кама́рынскай	кама́рынскаму	кама́рынскім
В.	кама́рынскі кама́рынскага	кама́рынскую	кама́рынскае	кама́рынскія
Т.	кама́рынскім	кама́рынскай кама́рынскаю	кама́рынскім	кама́рынскімі
М.	кама́рынскім	кама́рынскай	кама́рынскім	кама́рынскіх

Крыніцы: krapivabr2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

камары́нскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	камары́нскі	камары́нская	камары́нскае	камары́нскія
Р.	камары́нскага	камары́нскай камары́нскае	камары́нскага	камары́нскіх
Д.	камары́нскаму	камары́нскай	камары́нскаму	камары́нскім
В.	камары́нскі (неадуш.) камары́нскага (адуш.)	камары́нскую	камары́нскае	камары́нскія (неадуш.) камары́нскіх (адуш.)
Т.	камары́нскім	камары́нскай камары́нскаю	камары́нскім	камары́нскімі
М.	камары́нскім	камары́нскай	камары́нскім	камары́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Раскама́рыцкі ’танец камарынская’ (Мядзв.). Экспрэсіўнае ўтварэнне, параўн. растуды́ яе туды́ ’каб ёй пуста было!’ (Мат. Маг. 2), ад кама́рыцкі, прастамоўнай трансфармацыі кама́рынскі/кама́рынская, якое ідэнтычна рус. камари́нская ’народная песня для скокаў; танец пад гэтую песню’ (паводле некаторых аўтараў, кампазітар Глінка выкарыстаў беларускую народную мелодыю). Параўн. аналагічнае рус. асташ. раскамари́нская.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

фанта́зія, ‑і, ж.

1. Творчае ўяўленне. Паэтычная фантазія. Узлёт фантазіі. □ У пані Даміцэлі была багатая фантазія, і сваё даўнейшае жыццё ў Польшчы яна шчодра аздабляла паэтычнымі выдумкамі. Колас. Апора на народную традыцыю не азначае, што паэт абмяжоўвае ўласную, індывідуальную творчую фантазію. Навуменка. Народная фантазія акружыла паэтычнай выдумкай паходжанне скалы, што тырчыць з вады, пры выхадзе Ангары з Байкала. М. Стральцоў. // Выдумка, вынаходлівасць. [Алег:] — Дэкарацыя, касцюмы. Там [у спектаклі] шмат фантазіі, выдумкі. Ермаловіч. Малады запал знаходзіў выхад у размашыста накіданых фрэсках, вясёлкавых вітражах, з фантазіяй убранай зале. Ліс.

2. Прадукт чыйго‑н. уяўлення; мара. Спачатку гэта [скараціць рабочы дзень] здалося нават фантазіяй. Карпаў. Гэта не фантазія, а наша новая ява, рэчаіснасць нашага часу. Бялевіч. // Нешта неверагоднае, глупства. [Міхась:] — У рэстаран ты мяне ўсё роўна не пусціш.. [Стэфа:] — Я пушчу цябе ў інстытут! [Міхась:] — Усё гэта, залаценькая мая, фантазія. Савіцкі.

3. Разм. Нечаканы, незразумелы ўчынак; дзівацтва. [Бэсман:] — Загад Аб наступленні зараз на Барысаў — Фантазія штабных. Глебка.

4. Музычны твор свабоднай формы, імправізацыйнага характару. «Камарынская» — фантазія для аркестра на дзве рускія народныя тэмы: вясельную і вядомую «Камарынскую». «ЛіМ».

5. Літаратурны твор фантастычнага зместу. // Літаратурны твор, які з’яўляецца творчай перапрацоўкай якіх‑н. твораў.

[Грэч. phantasia — уяўленне.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)