мёртвая
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
мёртвая
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
зыб, -у
○ мёртвы з. — мёртвая
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
зы́бавіца
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Зыб ’лёгкае хістанне воднай паверхні’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
НІКУ́ЛІН (Леў Веньямінавіч) (
рускі пісьменнік. Скончыў Маскоўскі камерцыйны
Тв.:
Мертвая
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
мёртвый
1.
мёртвая голова́
мёртвый я́корь
мёртвый вес
мёртвый язы́к
мёртвый капита́л
мёртвый инвента́рь
мёртвый у́зел
мёртвая пе́тля
мёртвая вода́
мёртвая приро́да мёртвая прыро́да;
мёртвая то́чка
мёртвая хва́тка мёртвая хва́тка;
мёртвая
мёртвое простра́нство
мёртвый час мёртвая гадзі́на;
2.
◊
мёртвая тишина́ мёртвая цішыня́;
мёртвая душа́ мёртвая душа́;
ни жив, ни мёртв ні жывы́, ні мёртвы;
пить мёртвую піць без про́сыпу;
спать мёртвым сном спаць як забі́ты;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
мёртвы
1. мёртвый, у́мерший; (о растительности — ещё) засо́хший, увя́дший;
2. (такой, как у мертвеца) мёртвый, ме́ртвенный, безжи́зненный;
3. (лишённый признаков жизни) мёртвый, пусто́й, безжи́зненный; (о земле — ещё) беспло́дный, пусты́нный;
4.
5.
6. (не нарушаемый звуками) мёртвый, безмо́лвный;
○ ~вая — галава́
м. я́кар —
~вая вага́ —
~вая мо́ва —
м. капіта́л — мёртвый капита́л;
м. інвента́р —
м. ву́зел —
~вая пятля́ —
~вая вада́ —
~вая прыро́да — мёртвая приро́да;
м. гіт — мёртвый гит;
м. пункт —
м. зыб — мёртвая
~вая прасто́ра —
м. штыль — мёртвый штиль;
◊ ~вая хва́тка — мёртвая хва́тка;
м. сезо́н — мёртвый сезо́н;
ні жывы́ ні м. — ни жив ни мёртв;
~вая душа́ — мёртвая душа́;
~вая цішыня́ — мёртвая тишина́;
спаць ~вым сном — спать мёртвым сном;
ляжа́ць ~вым — гру́зам лежа́ть мёртвым гру́зом
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)