знаё́мая

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз. мн.
ж. -
Н. знаё́мая знаё́мыя
Р. знаё́май знаё́мых
Д. знаё́май знаё́мым
В. знаё́мую знаё́мых
Т. знаё́май
знаё́маю		 знаё́мымі
М. знаё́май знаё́мых

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

знаёмая ж., сущ. знако́мая

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

знако́мая сущ. знаёмая, -май ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

acquaintance [əˈkweɪntəns] n.

1. знаёмства (з чым-н.)

2. знаёмы; знаёмая;

an acquaintance of mine адзі́н мой знаёмы/адна́ мая́ знаёмая

♦

make smb.’s acquaintance знаёміцца з кім-н.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

знаё́мы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. знаё́мы знаё́мая знаё́мае знаё́мыя
Р. знаё́мага знаё́май
знаё́мае		 знаё́мага знаё́мых
Д. знаё́маму знаё́май знаё́маму знаё́мым
В. знаё́мы (неадуш.)
знаё́мага (адуш.)		 знаё́мую знаё́мае знаё́мыя (неадуш.)
знаё́мых (адуш.)
Т. знаё́мым знаё́май
знаё́маю		 знаё́мым знаё́мымі
М. знаё́мым знаё́май знаё́мым знаё́мых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

знаё́мы

дзеепрыметнік, залежны стан, цяперашні час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. знаё́мы знаё́мая знаё́мае знаё́мыя
Р. знаё́мага знаё́май
знаё́мае		 знаё́мага знаё́мых
Д. знаё́маму знаё́май знаё́маму знаё́мым
В. знаё́мы (неадуш.)
знаё́мага (адуш.)		 знаё́мую знаё́мае знаё́мыя (неадуш.)
знаё́мых (адуш.)
Т. знаё́мым знаё́май
знаё́маю		 знаё́мым знаё́мымі
М. знаё́мым знаё́май знаё́мым знаё́мых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

знаёмы, -ая, -ае.

1. каму. Такі, пра якога ведалі раней, вядомы.

Знаёмая мелодыя.

2. з чым. Які зведаў, выпрабаваў што-н.

Чалавек, з. з тутэйшымі парадкамі.

3. Які знаходзіцца ў знаёмстве (у 1 знач.) з кім-н., асабіста вядомы.

З. чалавек.

Добры з. (наз.). Спаткаць знаёмага (наз.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

балю́ча-знаёмы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. балю́ча-знаёмы балю́ча-знаёмая балю́ча-знаёмае балю́ча-знаёмыя
Р. балю́ча-знаёмага балю́ча-знаёмай
балю́ча-знаёмае		 балю́ча-знаёмага балю́ча-знаёмых
Д. балю́ча-знаёмаму балю́ча-знаёмай балю́ча-знаёмаму балю́ча-знаёмым
В. балю́ча-знаёмы (неадуш.)
балю́ча-знаёмага (адуш.)		 балю́ча-знаёмую балю́ча-знаёмае балю́ча-знаёмыя (неадуш.)
балю́ча-знаёмых (адуш.)
Т. балю́ча-знаёмым балю́ча-знаёмай
балю́ча-знаёмаю		 балю́ча-знаёмым балю́ча-знаёмымі
М. балю́ча-знаёмым балю́ча-знаёмай балю́ча-знаёмым балю́ча-знаёмых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

мясці́на ж. ме́сто ср.; уголо́к м.; месте́чко ср.;

знаёмая м. — знако́мое ме́сто;

прыго́жая м. — краси́вый уголо́к; краси́вое месте́чко

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

gewöhnt a (an A) звы́клы, прыву́чаны (да чаго-н.);

~e Árbeit знаёмая пра́ца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)