засты́гнуць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. засты́гну засты́гнем
2-я ас. засты́гнеш засты́гнеце
3-я ас. засты́гне засты́гнуць
Прошлы час
м. засты́г засты́глі
ж. засты́гла
н. засты́гла
Дзеепрыслоўе
прош. час засты́гшы

Крыніцы: piskunou2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

засты́гнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; пр. застыг, ‑ла; зак.

Разм. Тое, што і застыць. Шырокая паласа вады як бы застыгла, толькі вызначаюцца дзе-нідзе ледзь прыкметныя віры. Лупсякоў. Раптам Янаш бадзёра прыўзняў вузкаполы капялюш і застыг у маўчанні. Няхай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

застыва́ць, засты́гнуць, засты́ць

1. (загусцець) fest wérden, gerínnen* vi (s);

2. разм. erstárren vi (s), erkálten vi (s), fríeren* (s);

у мяне́ засты́лі но́гі ich habe éiskalte [fróstklamme] Füße;

ён засты́ў ад жа́ху er stand wie verstéinert vor Entsétzen;

у мяне́ кроў засты́ла ў жы́лах das Blut stóckte [erstárrte] mir in den Ádern

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

змерзнуць, перамерзнуць, прастыць, устыць, прастудзіцца, азябнуць, празябнуць, акалець, скалець; застудзіцца, адубець, удубець, адубянець, здубянець, скарчанець (разм.); застыгнуць, азглець, сасклець, скалянець, скачанець (абл.) □ зайсціся ад холаду

Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)