запале́нча-гно́йны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
запале́нча-гно́йны |
запале́нча-гно́йная |
запале́нча-гно́йнае |
запале́нча-гно́йныя |
| Р. |
запале́нча-гно́йнага |
запале́нча-гно́йнай запале́нча-гно́йнае |
запале́нча-гно́йнага |
запале́нча-гно́йных |
| Д. |
запале́нча-гно́йнаму |
запале́нча-гно́йнай |
запале́нча-гно́йнаму |
запале́нча-гно́йным |
| В. |
запале́нча-гно́йны (неадуш.) запале́нча-гно́йнага (адуш.) |
запале́нча-гно́йную |
запале́нча-гно́йнае |
запале́нча-гно́йныя (неадуш.) запале́нча-гно́йных (адуш.) |
| Т. |
запале́нча-гно́йным |
запале́нча-гно́йнай запале́нча-гно́йнаю |
запале́нча-гно́йным |
запале́нча-гно́йнымі |
| М. |
запале́нча-гно́йным |
запале́нча-гно́йнай |
запале́нча-гно́йным |
запале́нча-гно́йных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
запале́нча-дыстрафі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
запале́нча-дыстрафі́чны |
запале́нча-дыстрафі́чная |
запале́нча-дыстрафі́чнае |
запале́нча-дыстрафі́чныя |
| Р. |
запале́нча-дыстрафі́чнага |
запале́нча-дыстрафі́чнай запале́нча-дыстрафі́чнае |
запале́нча-дыстрафі́чнага |
запале́нча-дыстрафі́чных |
| Д. |
запале́нча-дыстрафі́чнаму |
запале́нча-дыстрафі́чнай |
запале́нча-дыстрафі́чнаму |
запале́нча-дыстрафі́чным |
| В. |
запале́нча-дыстрафі́чны (неадуш.) запале́нча-дыстрафі́чнага (адуш.) |
запале́нча-дыстрафі́чную |
запале́нча-дыстрафі́чнае |
запале́нча-дыстрафі́чныя (неадуш.) запале́нча-дыстрафі́чных (адуш.) |
| Т. |
запале́нча-дыстрафі́чным |
запале́нча-дыстрафі́чнай запале́нча-дыстрафі́чнаю |
запале́нча-дыстрафі́чным |
запале́нча-дыстрафі́чнымі |
| М. |
запале́нча-дыстрафі́чным |
запале́нча-дыстрафі́чнай |
запале́нча-дыстрафі́чным |
запале́нча-дыстрафі́чных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
КАЛІ́Т (ад грэч. kolon тоўстая кішка),
вострыя ці хранічныя запаленча-дыстрафічныя пашкоджанні тоўстай кішкі. Прычыны: інфекцыя (бацылярная дызентэрыя, грып, пнеўманія, сальманелёз), інвазія (амёбная дызентэрыя, балантыдыяз), гельмінтозы (трыхацэфалёз, аскарыдоз), атручэнні, хваробы страўніка, печані, уздзеянне алергічных фактараў, няправільнае харчаванне (аднастайная ці вострая ежа, алкаголь, недахоп вітамінаў). Характарызуецца спастычнымі болямі ў жываце, функцыян. парушэннем работы кішэчніка (запор, панос, у цяжкіх выпадках з прымессю крыві), іншы раз павышэннем т-ры, стратай апетыту, слабасцю. Лячэнне: тэрапеўтычнае, дыета.
т. 7, с. 471
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
АРТРЫ́Т (ад грэч. arthron сустаў + ...іт),
зборная назва запаленчых і запаленча-дыстрафічных, а ў шырокім сэнсе і інш. хвароб суставаў. Адрозніваюць артрыты першасныя (напр., спандылаартрыт) і другасныя або спадарожныя (пасля рэўматызму), вострыя і хранічныя, лакалізаваныя ў адным суставе і множныя (поліартрыт). Выклікаюцца інфекцыяй пры туберкулёзе, бруцэлёзе, парушэннямі абмену рэчываў і жыўлення суставаў, траўмамі і інш. Прыкметы: боль у суставах, пачырваненне скуры над імі, абмежаваная гнуткасць, змена формы суставаў, прыпухласць. Лячэнне медыкаментознае, санаторна-курортнае, пры цяжкіх ускладненнях хірургічнае.
т. 1, с. 506
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
КУ́РАК (Віктар Віктаравіч) (н. 6.3.1944, в Манастырышчава Чарнігаўскага р-на Прыморскага краю, Расія),
бел. вучоны ў галіне анестэзіялогіі і рэаніматалогіі. Д-р мед. н. (1997), праф. (1998). Скончыў Каўнаскі мед. ін-т (1966). З 1975 у Бел. ін-це ўдасканалення ўрачоў (з 1989 заг. кафедры). Гал. дзіцячы анестэзіёлаг-рэаніматолаг Беларусі. Навук. працы па патафізіялогіі штучнага кровазвароту і па пытаннях інтэнсіўнай тэрапіі запаленча-гнойных захворванняў у дзяцей.
Тв.:
Справочник по педиатрии. Мн., 1979 (у сааўт.);
Справочник семейного врача: Педиатрия. Мн., 1997 (у сааўт.).
т. 9, с. 41
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
РАДЫКУЛІ́Т (ад лац. radicula карэньчык),
пашкоджанне карэньчыкаў спіннамазгавых нерваў (ад рэчыва спіннога мозга да спінальнага ганглія); поліэтыялагічнае захворванне. Асн. прычына Р. — запаленча-дэгенератыўны працэс у карэньчыках нерваў. Адрозніваюць Р. востры і хранічны, першасны (інфекц., таксічны) і другасны (абумоўлены паталаг. уплывам суседніх тканак, напр., пры зменах у пазваночніку). Сярод другасных Р. вылучаюць паяснічна-крыжавы — найб. пашыранае захворванне перыферычнай нерв. сістэмы. Усе формы Р. аб’ядноўвае тыповая прыкмета: выразны пастаянны боль, які ўзмацняецца пры рухах; боль суправаджаецца рухавымі расстройствамі. Лячэнне тэрапеўт., вітаміны, фізія-, гразе-, курортатэрапія, ЛФК і інш.
У.А.Кульчыцкі.
т. 13, с. 239
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)